15 maja ŭ Lelčycach vyjaznaja kalehija Homielskaha abłasnoha suda praciahnuła razhlad kryminalnaj spravy ŭ dačynieńni da dvuch pamiežnikaŭ — staršaha lejtenanta Dźmitryja Hurava i staršaha siaržanta Viačasłava Ramanoviča. U listapadzie minułaha hoda niećviarozyja vajskoŭcy ledź nie pastralali moładź u vioscy Miłašavičy.
Asnoŭnaje abvinavačvańnie Huravu i Ramanoviču vystaŭlena na padstavie častki 3 artykuła 339 Kryminalnaha kodeksa (asabliva złosnaje chulihanstva z pahrozaj prymianieńnia zbroi).
U sudzie ŭžo dali pakazańni mnohija śviedki ź vioski Miłašavičy, jakich niećviarozyja pamiežniki z aŭtamatami prymušali pavažać ich i padparadkavacca. Adzin ź viaskoŭcaŭ paviedamiŭ: «Načalstvam siabie adčuli, dakładniej, adčuŭ — Huraŭ, hałoŭny ź ich, jaki staršy. Druhi — bolš adekvatny. Harełka z kańjakom svaju rolu adyhrali. Užo, kaniečnie, ni złości niama, ni strachu — navat krychu škada ich. Durni!»
Viečaram 16 listapada minułaha hoda načalnik pieršaj mabilnaj zastavy adździeła pahraničnaj słužby «Prudok» staršy lejtenant Huraŭ i jaho padnačaleny, staršy siaržant Ramanovič, jakija achoŭvajuć biełaruska-ŭkrainskuju miažu, zajšli ŭ Miłašavičach u buterbrodnuju. Vypivali z nahody naradžeńnia syna ŭ siamji siaržanta.
Małady viaskovy nastaŭnik Siarhiej zajšoŭ z chłopcami ŭ buterbrodnuju i pahladzieŭ u bok pamiežnikaŭ, jakija siadzieli za stolikam ź niepaŭnaletnimi školnicami. Achoŭnikam miažy heta nie spadabałasia, i jany ŭsčali słoŭnuju pierapałku. Huraŭ, kab pakazać, chto haspadar stanovišča, vyklikaŭ uzbrojenuju padmohu — pryjechali na mašynie jaho padnačalenyja, pryvieźli zbroju.
Vakoł «uazika» pamiežnikaŭ sabrałasia šmat maładych viaskoŭcaŭ. Uzbrojenyja aŭtamatami Huraŭ i Ramanovič zaskočyli ŭ buterbrodnuju, čym napałochali ŭsich, chto tam jašče zastavaŭsia.
Ubačyŭšy realnuju pahrozu, zahadčyca kafe patelefanavała ŭ milicyju. Da stralaniny nie dajšło. Ale ŭ dačynieńni da pamiežnikaŭ raspačali kryminalnuju spravu pa fakcie złosnaha chulihanstva.
U zale suda staršy lejtenant i siaržant siadziać za kratami. Sa słužby ni Hurava, ni Ramanoviča pakul nie zvolnili. U Homielskaj pahraničnaj hrupie heta rastłumačyli tak: «Pytańnie pra zvalnieńnie budzie vyrašacca na asnovie sudovaha rašeńnia. Kali ich asudziać, to ŭ nas budzie padstava ich zvolnić z taje pryčyny, što ich pryciahnuli da kryminalnaj adkaznaści. A pakul hetych padstavaŭ niama».
Kamientary