Sacyjalistyčny siurrealizm u dziciačaj biblijatecy

25 krasavika ŭ 10‑j dziciačaj biblijatecy Miensku adbyŭsia debiutny spektakl teatru «…i inšyja» pavodle kazki Ja. Maŭra «Padarožža ŭ piekła».

Roli vykonvali Viera Burłak (Pijaner), Viktar Žybul (Paeta) i Jahor Baŭbij (Čort i inšyja). Pastanoŭku ažyćciaviŭ Miur Farydovič ‑‑ navučeniec 5‑ha kursu Biełaruskaj akademii mastactvaŭ.

Spektakl išoŭ pa‑biełarusku, a aŭdytoryju skłali pieravažna navučency małodšych klasaŭ. Adnak prysutničali i starejšyja školniki, vykładčyki, baćki.

Kazka «Padarožža ŭ piekła» napisanaja ŭ 1928 h. i raskazvaje pra toje, jak z dapamohaj hrešnikaŭ‑baciušak i čarciej Pijaner ździajśniaje revalucyju ŭ piekle.

Ułasna, da tvora Maŭra, 125-hodździe jakoha budzie adznačacca 10 traŭnia, spektakl maje ŭmoŭnaje dačynieńnie. Heta, chutčej, volnaja interpretacyja kazki. Naprykład, u aryhinalnym tvory niama takoha persanažu, jak Paeta — u novaj pastanoŭcy heta adna z klučavych rolaŭ. Mienavita Paeta padkazvaje Pijaneru šlach u piekła j apiavaje jahonuju pieramohu ŭ revalucyi naprykancy dziei.

«Padarožža ŭ piekła» — davoli abjomny tvor. Adnak adaptacyja była zroblenaja ŭ karotki termin, a pastanoŭka j repetycyi zaniali ŭsiaho tydzień. Tym nia mienš, aktory, ź jakich spadar Baŭbi — adziny prafesijny artyst — hrali vielmi žyva j arhanična. Publika ŭvažliva sačyła za pryhodami Pijanera, śmiejučysia z kožnaha žartu ŭ pastanoŭcy.

Na pieršy pozirk mahło zdacca, što my patrapili ŭ minułaje stahod́dzie, na praletkultaŭskuju pastanoŭku. Uzhadalisia čamuści j perfomansy Artura Klinava «Śmierć pijanera»… Adnak heta źniešniaje ŭražańnie.

Natchnieńniem dla režysera źjaŭlajucca Piter Bruk i Jan Švankmajer. Upłyŭ apošniaha asabliva prajaŭlajecca ŭ vialikaj kolkaści lalek i ŭłasna siurrealistyčnaj skiravanaści spektakla.

Aproč taho, «Padarožža ŭ piekła» — pierš za ŭsio, kazka, dramaturhija bahataja na davoli prazrysty padtekst. Naprykład, u adzin z davoli śmiešnych dla dzietak momantaŭ dziei, jaki supravadžaŭsia replikaj «horš, čym u piekle, być nia moža», mała chto z darosłych hledačoŭ uśmichnuŭsia.

Pa zakančeńni spektakla Viera Burłak, usio jašče ŭ vobrazie Pijanera, źviarnułasia da dzietak: «Nu što, pabudujem kamunizm?» «Taaak!» — uhołas adkazali maleńkija hledačy.

Pa słovach spadaryni Misievič, zahadčycy biblijateki, padobnyja mierapryjemstvy adbyvajucca tut nia časta, ale rehularna. Na pytańnie: «Ci časta naviedvalniki čytajuć Maŭra» spadarynia Misievič adkazała: «Litaratura na biełaruskaj movie ŭvohule karystajecca małoj papularnaściu».

«My nia viedajem, z čym heta źviazana», — dadała zahadčyca, — «ale robim usio, što ad nas zaležyć, kab pryciahnuć da jaje ŭvahu».

Isnuje taki afaryzm: «pisać dla dziaciej treba, jak dla darosłych, tolki lepiej». Pa zakančeńni spektakla my zapytali maleńkuju hladačku Jevu, ci spadabałasia joj. «Tak, spadabałasia», adkazała dziaŭčynka, — «Vielmi śmiešna».

Na pytańnie, ci budzie jana čytać Janku Maŭra, kali vyraście, za dačku adkazała maci: «Tak, kaniešnie budzie».

Nastupnym razam udzielniki teatra «…i inšyja» planujuć pravieści spektakal u mienskim Muzei Vańkoviča 18 traŭnia. Tady jaho zmoža pabačyć bolš šyrokaja publika.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0