Vydaviectva «Halijafy» padrychtavała śpis knih ź nievialičkimi apaviadańniami, jakija zručna čytać u darozie i jakija nie zojmuć šmat miesca ŭ valizkach.
«Siečka» Andreja Fiedarenki
136 staronak cikavych i miescami śmiešnych historyj pra movu, litaraturu i pracu redaktara. Hetyja litaraturnyja ese Andrej Fiedarenka pisaŭ na praciahu dziesiaci hadoŭ. «Mazaika ź pierłaŭ», — tak kaža pra knihu krytyk i litaraturaznaŭca Maryja Viercichoŭskaja.
«Vietrovoje stiekło» Stasa Iljina
Dziońnik emihranta ź Biełarusi, u jakim Stas piša pra svaju pracu dalnabojščykam. Kožny zapis — heta zachavany frahmient z žyćcia na darozie.
«Limbo» Andreja Bondarava
Taksama nievialikaja i — što samaje hałoŭnaje — viasiołaja kniha pra pryhody mastaka ŭ dalokaj Indyi. Šmat fotazdymkaŭ, humaru i cikavych historyj.
«Štrychkody» Franc Siŭko
Pohlad aŭtara na śviet, na padziei, na siabie. U svaich ese Franc Siŭko zakranaje nie tolki maralna-etyčnyja i sacyjalnyja prablemy — movy, adnosin i žyćcia ŭvohule, — ale i smakavita piša pra padarožža.
«Moj ćvik» Alaksieja Pałačanskaha
Zbornik apaviadańniaŭ, jaki prynios aŭtaru pieramohu ŭ premii «Debiut» u 2015 hodzie. Kniha nadzvyčaj asabistaja — u joj šmat madyfikavanych žyćciovych situacyj, u jakija traplaŭ sam aŭtar.
«Pa-biełarusku redka vychodziać knižki, jakija pišucca z takoj śmiełaściu. Narešcie kahości ŭ novaj biełaruskaj litaratury niemahčyma pierakazać. Tonkaja knižka pra toŭsty ćvik», — tak u 2014 hodzie vykazaŭsia pra knihu piśmieńnik Alhierd Bacharevič.
-
10 000 aŭtaraŭ u Brytanii vypuścili «pustuju» knihu, pratestujučy suprać vykarystańnia štučnaha intelektu
-
Vydaviectva Gutenberg Publisher zapisała aŭdyjaviersiju apaviadańnia Jevy Viežnaviec «Hajučaja nianaviść»
-
Cichan Čarniakievič: Realnaść stała takoj absurdnaj, što chočacca zapisać jaje, pakul nie źnikła
«Čamu ja pavinien dakazvać, što nie darmajed?» Pradprymalnika z Homiela pamyłkova zapisali ŭ niezaniatyja — jon daviedaŭsia tolki paśla vializnych rachunkaŭ za kamunałku16
Kamientary