Nacyjanalnuju ideju sprabavali vyrazić i našaniŭcy pačatku XX st., i adradžency najnoŭšaha času. Ale ŭsie jany staviła za metu davieści samim biełarusam i astatniamu śvietu, što my jość. Pytańni «Navošta my tut?», «Kudy idziem?» i, urešcie, «U čym sens?» , zastavalisia na druhim planie.
«Lublu Biełaruś!» — voś elementarnaja formuła nacyjanalnaj idei.
My lubim Biełaruś takuju, jakaja jana jość — ale lubim nastolki mocna, što nia možam pakinuć takoj, jakaja jana jość.
Pavał Sieviaryniec, «Lublu Biełaruś»
Nacyjanalnuju ideju sprabavali vyrazić i našaniŭcy pačatku XX st., i adradžency najnoŭšaha času. Ale ŭsie jany staviła za metu davieści samim biełarusam i astatniamu śvietu, što my jość. Što my narod, nia horšy za inšych. A pytańni «Navošta my tut?», «Kudy idziem?» i, urešcie, «U čym sens?» — pytańni, na jakija lubaja nacyja adkazvaje najpierš, zastavalisia na druhim planie. U vyniku zamiest taho, kab śćvierdzić metu, my brali ŭ asnovu histaryčnuju zadaču — stvaryć dziaržavu.
Ciapier ža Biełaruś, maładaja kraina, znachodzicca ŭ pošukach idei, ideału, jaki musić raźmiaščajecca nie na papiery, nie ŭ muziei, a ŭ sercy kožnaha. U svajoj knizie «Lublu Biełaruś» palityk i były palitviazień Pavał Sieviaryniec kreślić svaju viziju Biełarusi idealnaj. Postaci historyi — Hiedymin i Francišak Skaryna, Michał Kłafas Ahinski i Maksima, našy pramysłovyja nabytki — traktary i «BiełAZy», naftachimičnaja i mietałurhičnaja pramysłovaść, a taksama fienomieny biełaruskaha duchovaha žyćcia — relihijnaja talerancyja i carkoŭnaja unija traplajuć u pieryjadyčnuju tablicu viadomych faktaŭ, składajucca‑sychodziacca ŭ Sieviaryncavaj madeli ideału.
Prakuratura pra śmierć Miełkaziorava: žurnalist mieŭ chraničnuju chvarobu17
Prakuratura pra śmierć Miełkaziorava: žurnalist mieŭ chraničnuju chvarobu
Fiaduta — Kaleśnikavaj: Mašańka, ci viarniciesia na Miesiac, ci nie vučycie žyć tych, chto stamiŭsia nabivać huzy ad čarhovaha nastupańnia na hrabli3535
Kamientary