Krynica pahrozy

Problema jesť. No Łukašienko — eto nie riešienije.

Prosto udivitielno, skolko možno musoliť odnu i tu žie tiemu. Naskolko ja pomniu, vpiervyje Łukašienko popytaliś priedstaviť v obrazie zaŝitnika suvierienitieta v načale 1997 hoda — to jesť akkurat nakanunie podpisanija dohovora o sozdanii sojuza Biełarusi i Rośsii. Ja nadiejuś, nikto takžie nie budiet osparivať tot fakt, čto i vpośledstvii až do 2000 hoda Aleksandr Łukašienko diełał vsie vozmožnoje, čtoby prorvaťsia na rośsijskuju političieskuju arienu. Sud́ba biełorusskoho suvierienitieta v tot momient jeho vołnovała mieńšie vsieho. Vsie iźmieniłoś v odnočaśje: kak tolko Krieml pieriešieł ot słabiejuŝieho Borisa Jelcina k Vładimiru Putinu. I vot užie 6 let Łukašienko vynuždien ukrieplať niezavisimosť Biełarusi. Kak umiejet.

Tiepieŕ hłava Biełarusi okazałsia v intieriesnom połožienii. Aleksandr Fieduta nie jedinstviennyj, s kiem vieł dušiespasitielnyje biesiedy «razumnyj čiełoviek, idiejno priedannyj nyniešniemu riežimu». Tiezis o tom, čto Otiečiestvo v opasnosti, a spasti jeho možiet odin-jedinstviennyj hieroj, na samom diele ozvučivajetsia hosudarstviennymi ŚMI užie 12 let. Pravda, vsie eto vriemia oni tvierdili ob uhrozie s Zapada, maleńko pierieputav napravlenije. A tiepieŕ sobiesiednik Fieduty vdruh načał vzyvať k «chvalenym nacionał-patriotam»: moł, počiemu eto oni nie poddierživajut priezidienta ICH strany pieried licom rośsijskoj uhrozy?

Pozvoltie, no jeśli my konstatirujem, čto Otiečiestvo v opasnosti, to łohično pointieriesovaťsia: v riezultatie ċjich diejstvij? Kto v 1999 hodu podpisał dohovor o sozdanii sojuznoho hosudarstva? «Chvalenyje nacionał-patrioty», čto li?

Ładno, dopustim, eto dieła davno minuvšich dniej. No vierno li SIEHODNIA utvierždienije, čto Łukašienko — eto harant suvierienitieta (tiem pačie, jedinstviennyj)?

Prieždie vsieho, davajtie opriedielimsia, v sostojanii li Łukašienko otstojať niezavisimosť Biełarusi? Mienia trudno zapodozriť v lubvi k etomu piersonažu, no spraviedlivosti radi dołžien zamietiť: jeśli by v 1994 hodu vybory vyihrał Viačiesłav Kiebič, my by užie davno nachodiliś v sostavie Rośsii. Łukašienko, śpierva iniciirovavšij objedinienije, vpośledstvii był vynuždien riezko nažať na tormoza. Problema v tom, čto niezavisimosť obieśpiečivajetsia nie tolko riešienijem na urovnie «sdam — nie sdam». Odnoj iz hłavnych jeje sostavlajuŝich javlajetsia ekonomičieskij suvierienitiet. Dołhije hody hospropahanda ubieždała vsiech, čto my živiem v silnom, raźvivajuŝiemsia hosudarstvie, etakom oazisie proćvietanija v zahnivajuŝiem riehionie. I vdruh vyjaśniajetsia, čto povyšienije cien na haz dla Biełarusi srodni katastrofie, hroziaŝiej stranie isčieznovienijem s političieskoj karty mira. Mieždu tiem, sosiedniaja Litva pri vsiech niedostatkach jeje pravitielej užie dostatočno davno pokupajet haz po cienie, prievyšajuŝiej 100 dołłarov za tysiaču kubov. I ničieho: ekonomika nie ruchnuła, v sostav Rośsii nie prositsia.

Bieda v tom, čto ekonomičieskaja modiel, izbrannaja nyniešnimi biełorusskimi vłastiami, po bolšomu sčietu nieeffiektivna i niekonkurientosposobna. I poka ona budiet ostavaťsia nieiźmiennoj, uhroza suvierienitietu budiet tolko narastať. Siehodniašnieje otnositielnoje błahopołučije obieśpiečivajetsia hłavnym obrazom za sčiet postojannych rośsijskich subsidij (v toj ili inoj formie). No kak tolko Krieml prihroził otobrať u Łukašienko etot kostyl, vdruh vyjaśniłoś, čto Otiečiestvo v opasnosti. I načaliś apiellacii k «chvalenym nacionał-patriotam», kotoryje-die biezdiejstvujut v tot momient, kohda hłava Biełarusi, nie ŝadia života svojeho, spasajet jeje suvierienitiet.

Pri etom priedłožiena śledujuŝaja forma koopieracii: vłasť po-priežniemu imienujet svoich opponientov «otmorozkami», dušit ich i viediet stranu svoim osobiennym putiem. A «chvalenyje nacionał-patrioty», tierpielivo snosia vsie, ciełujut nožki jedinstviennomu i niepovtorimomu harantu, otkazavšiś ot sobstviennoj svobody i dostoinstva «vo imia buduŝich pokolenij». Zaniatnaja kartinka. Tolko vot k boŕbie za niezavisimosť vsie eto nie imiejet nikakoho otnošienija.

«Salidarnaść»

❏

Hladzi jašče:

Valer Bułhakaŭ: Nie atajesamlajma Ajčyny z režymam

Alaksandar Kłaskoŭski: Huli nie adnaho ŭ łapci abuli

Aleś Arkuš: Ci majem realnuju niezaležnaść?

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0