20 žniŭnia spaŭniajecca 90 hod z dnia śmierci Ivana Hiermana Łuckieviča (1881‑1919) - zasnavalnika Biełaruskaj Sacyjalistyčnaj Hramady, siabra CK partyi, faktyčnaha vydaŭca haziety «Naša Niva», zasnavalnika Biełaruskaj himnazii ŭ Vilni, fundatara Biełaruskaha muzieju ŭ Vilni, čałavieka, jaki pieršy pakazaŭ biełaruskaść tatarskich Aj‑Kitabaŭ, jaki źbiaroh dla nas viežu Hiedymina na Zamkavaj hary ŭ Vilni, čałavieka dziakujučy jakomu d‑r Ipel uvioŭ u abychodak termin «biełaruskaje mastactva», dziejača, jaki braŭ udzieł u histaryčnym pasiadžeńni Rady BNR 24‑25 sakavika 1918 hoda…
Žyćcio i dziejnaść Ivana Łuckieviča daśledavany ŭ Biełarusi słaba. Dyj naohuł pra jaho žyćcio i dziejnaść majecca tonkaja knižka uspaminaŭ i śviedčańniaŭ «Pra Ivana Łuckieviča» (1986) i jašče tančejšaja praca Antona Adamoviča «Jak duch zmahańnia Biełarusi»…», jakaja vyjšła na pačatku1980‑[u Ńju‑Jorku].
Ivan Łuckievič, zdajecca, adziny biełaruski mužčyna, uspaminy pra jakoha napisała jahonaja kachanaja, niaviesta. Straciŭšy svajho žanicha, Julijana Menkie vyjšła zamuž za architektara i biełaruskaha dziejača Lavona Dubiejkaŭskaha, ale Ivana nie zabyvała nikoli.
U 1920 h. Anton Łuckievič napisaŭ uspaminy pra brata, heta była pieršaja bijahrafija čałavieka, jaki zhareŭ dziela Biełarusi.
Kamientary