Źŭleńnie biełaruskamoŭnaha Šreka – nieabchodnaja dyversija ŭ tutejšaj medyjaprastory. Bałotny chulihan z dobrym sercam vydatna ŭpisvajecca ŭ miascovyja realii.
Źŭleńnie biełaruskamoŭnaha Šreka – nieabchodnaja dyversija ŭ tutejšaj medyjaprastory. Bałotny chulihan z dobrym sercam vydatna ŭpisvajecca ŭ miascovyja realii.
Zdajecca, byccam hieroi ad samaha pačatku byli biełaruskamoŭnymi, svaimi ŭ došku, tutejšymi – i heta jość pieršaj dyversijaj «zialonaha» partyzana.
Pierakładčyca Volha Kałackaja i redaktar Źmicier Saŭka zrabili anhłamoŭnyja žarty – «klasyčna biełaruskimi», naturalnymi j dastupnymi dla šyrokaha hledača. Heta druhaja dyversija ludažera Šreka.
Alaksandar Pamidoraŭ, režyser dublažu Siarhiej Pataranski i kiraŭnik prajektu Franak Viačorka adaptavali pierakład da miascovych realij – i heta samaja skandalnaja, ale j supiarečlivaja dyversija dublažu.
Tak «Nacyjanalny arkiestar pad kiraŭnictvam Finberha» (u filmie – karaleŭskija hłašatai) i palicyjnaja pieradačka pad «Panaramu» z kacina-«apazycyjnym» miavam – nadzvyčaj trapna j vielmi śmiešna.
A voś pieraŭtvarać karčmu «Atrutnaje jabłyčka» ŭ restaracyju «Hrunvald», a «knižku žachaŭ» – u historyju Biełarusi – nia lepšaja dumka dyj streł u «małako». «Šrek» – i tak paradyjny, dadavać u jaho «hoblinskija» kamentary varta ź vialikaju aściarožnaściu.
Ale svaju dyversijnuju rolu Šrek vykanaŭ. Ahramadny, zialony, daścipny – vylity Aržamień.
Publika patrabuje praciahu.
Kamientary