Rasijskaja błohierka-miljońnica, jakaja zhańbiłasia ź biełaruskaj movaj, zapisała videa z tłumačeńniami — ale tak i nie vybačyłasia
Rasijskuju błohierku pad psieŭdanimam «Haspaža Evielin» pačali admianiać paśla taho, jak jana vyśmiejała biełaruskuju movu ŭ svaim videa. Dziaŭčyna vykłała šaścichvilinny rolik z tłumačeńniami. «Nie chaciełasia b, kab u mianie za moj harezny puk tak mocna kidali kamieńniem».
Haspaža Evielin — rasijskaja błohierka z 3,6 miljona padpisčykaŭ u tyktoku. 12 maja dziaŭčyna vykłała rolik, źniaty ŭ ciahniku pa darozie ŭ Biełaruś. Tam błohierka razam ź inšymi dziaŭčatami aktyŭna abmiarkoŭvaje biełaruskamoŭnyja nadpisy na praduktach i rahoča ź niekatorych ź ich.
Ciapier pad videa Evielin šmat kamientaroŭ z zaklikam vybačycca. I 30 maja Evielin vystaviła videa, dzie pasprabavała patłumačyć situacyju.
«Niadaŭna ja daviedałasia, što pravilna kazać Biełaruś, a nie Biełoruśsija, što Minsk — heta nie Rasija, a Biełaruś — asobnaja kraina», — raspačynaje dziaŭčyna.
Dalej Evielin kaža, što ŭ jaje vielmi drennaja adukacyja, i padarožžy dla jaje — jakraz sposab adukoŭvacca.
«U tym samym videa ź ciahnika ŭ Biełaruś, paśla jakoha mianie prypisali da samych drennych ludziej na śviecie, jakija nie pavažajuć nikoha i ničoha, ja siadžu i śmiajusia sa słovaŭ «cukierki ŭ šakaładzie». Ciapier ja ŭsio sałodkaje nazyvaju «cukierki», bo ja ŭ pieršy raz pačuła toje słova. Mnie jano padałosia supierprykolnym, supierśmiešnym», — tłumačyć rasijanka svaju reakcyju.
Dalej dziaŭčyna raskazvaje, jak joj padabałasia bavić čas u Biełarusi — i hetaj viasnoj, i raniej:
«Heta było majo druhoje padarožža ŭ Minsk. Minułaje padarožža było letam, i heta było prosta cudoŭna. My zatarvalisia sadavinoj na kirmašach, sustrakali zachad i kupalisia na rečcy Śvisłač, i z hetaj rečki ŭ mianie jość śnipiet.
Ja pakazvała pryhažość biełaruskaj pryrody, raskazvała, jak mnie ŭsio padabajecca. U hetym padarožžy my navat zapisali trek u Minsku — pryvitańnie, Załataja Horka».
Evielin kaža, što ŭ jaje kamandzie pracuje mantažor-biełarus, i jana im zadavolenaja — «heta moj minski bro». U Minsku, pavodle słovaŭ dziaŭčyny, jana adčuvała siabie jak doma, chacia i razumieła, što znachodzicca ŭ inšaj krainie, jeła miascovyja stravy i chadziła ŭ minskija sałony pryhažości. Joj nastolki spadabałasia ŭ horadzie, što jana dumała zastacca tam na try miesiacy.
Rasijanka zapeŭnivaje, što jana pa žyćci paźbiahaje kanfliktaŭ:
«I naturalna, što ja dakładna nie chacieła nijakaha niehatyvu ŭ svoj bok za toje, što prosta vykładvaju svajo žyćcio, vykładvaju svaju reakcyju na niejkija rečy, jakija ja baču ŭpieršyniu i jany mnie padajucca nieznajomymi. Ja mahu ź ich paśmiajacca, ale paśmiajacca tamu što heta prykolna, a nie tamu što «hy-hy, heta tak śmiešna». Heta taki farmat, što mnie realna było ad hetaha viesieła, bo ja bačyła heta pieršy raz u žyćci».
Dziaŭčyna kaža, što jana ŭ cełym schilnaja šmat śmiajacca — akramia miescaŭ, dzie heta moža być nie pryniata. I jana nie dumaje, što ŭ zakrytym kupe ciahnika mahła niekamu hetym pieraškodzić.
«Jašče raz paŭtaru, što ja nie chacieła nijakaha niehatyvu ni ŭ čyj bok, ni ŭ bok krainy, dzie ja hość. Tym bolš uličvajučy, što ja lublu Biełaruś, mnie vielmi padabajecca Minsk, dla mianie heta pryjemnaje miesca, dzie ja mahu dobra pabavić čas. Paralelna ja mahu tam i papracavać, bo tam jość litaralna ŭsie ŭmovy», — adznačaje Evielin.
Na dumku rasijanki, kali nie vyrazać rečy z kantekstu, jany nie buduć zdavacca hreblivymi. Da Biełarusi jana, kaža, stavicca tolki z dabrom i «z ržačam», tamu prosić nie złavacca na jaje.
«Nie chaciełasia b, kab u mianie za moj harezny puk tak mocna kidali kamieńniem, ja ž realna nivodnaha słova drennaha nie skazała. Tamu davajcie žyć družna», — padsumoŭvaje błohierka.
U kamientarach źviartajuć uvahu, što za šeść z pałovaj chvilin videa rasijanka tak i nie paprasiła prabačeńnia:
«I heta nazyvajecca «prabačcie, ja nie mieła racyi»?»
«Prosta «vybačajcie» budzie dastatkova».
«Jak ža joj ciažka vybačycca».
Našmat mienš tych, chto ŭsio ž taki pavieryŭ tłumačeńniam Evielin. Ale i takija kamientary nabirajuć sotni, a to i tysiačy łajkaŭ:
«Čamu vy ŭsie pakryŭdzilisia? Dzie vy tam źniavahu pabačyli?»
«Čamu ŭsie tak płačuć u kamientach, jana ž ničoha kryŭdnaha nie kaža».
«Ludzi tak pakryŭdzilisia, treš».
«Naša Niva» — bastyjon biełaruščyny
PADTRYMAĆCiapier čytajuć
Rasijskaja błohierka-miljońnica, jakaja zhańbiłasia ź biełaruskaj movaj, zapisała videa z tłumačeńniami — ale tak i nie vybačyłasia17
Kamientary