Kiraŭnik Biełarusi pravioŭ pieršujupres-kanfierencyju paśla abviaščeńnia vybaraŭ. U jakaści aŭdytoryi jon abraŭ žurnalistaŭ z rasiejskich rehijonaŭ.Pres-kanfierencyja doŭžyłasia čatyry z pałovaj hadziny. U pryvatnaści, jon zajaviŭ:
«Śpirtnym ja nie zachapiŭsia. Mahu vypić, jak i ŭsie ludzi. I šmat mahu vypić, ale potym što budzie... U majoj maci niama fiermientu, jaki pierapracoŭvaje śpirtnoje. Vidać, pa spadčynie i ŭ mianie. Ja vielmi kiepska siabie adčuvaju, kali ja navat krychu vypivaju. Mnie albo hałava balić, albo ja raźbity ceły dzień... Ja chutčej jak žančyna ŭ hetym sensie. Kali mianie častujuć macavanym sałodkim žanočym vinom, to heta ja mahu pić. A mužyki ž pjuć harełku, samahonku mocnuju. Heta ja mahu pasprabavać, ale nie vielmi.
Takoje sumnaje žyćcio. Vy nie dumajcie, što ŭ mianie tam viesiałucha.
Ja nie lublu pratakolnyja mierapryjemstvy. Niachaj pryjom davierčych hramat u pasłoŭ. Staiš, jak statuj... Havorać adno, a dumajuć inšaje. Ministar zamiežnych spraŭ ź imi ŭmieje hutaryć... Ja z ablahčeńniem sychodžu, a jon zastajecca ź imi. Chočacie harełku picie, šampanskaje, samahonku, što zaŭhodna...»
Ciapier čytajuć
«Strelba kali i strelić, to naŭrad ci kulamiotnaj čarhoj». Maksim Znak acaniŭ realnaść pahroz biełaruskaj prapahandy pazbavić hramadzianstva palitemihrantaŭ1010
Kamientary