Žorstki videazvarot Miadźviedzieva da Łukašenki
i spynić patoki łajanki na adras kiraŭnictva Rasii, zajaviŭ rasijski prezident u siensacyjnym zvarocie na svaim videabłohu. «My chočam, kab našy hramadzianie žyli nie ŭ strachu, a ŭ atmaśfiery svabody, demakratyi i spraviadlivaści».
i spynić patoki łajanki na adras kiraŭnictva Rasii, zajaviŭ rasijski prezident u siensacyjnym zvarocie na svaim videabłohu. «My chočam, kab našy hramadzianie žyli nie ŭ strachu, a ŭ atmaśfiery svabody, demakratyi i spraviadlivaści».
Adnosiny ź Biełaruśsiu stali temaj čarhovaha zapisu prezidenta Rasii Dźmitryja Miadźviedzieva ŭ jaho videabłohu. Kiraŭnik rasijskaj dziaržavy padvierh rezkaj krytycy biełaruskaje kiraŭnictva i Alaksandra Łukašenku. Na heta ŭ jaho pajšło 7 chvilin. Nahadajem, Łukašenka ŭ piatnicu zatraciŭ čatyry z pałovaj hadziny na krytyku rasijskaha kiraŭnictva ŭ časie. Miadźviedzieŭ u svajoj vytrymanaj u dramatyčnaj maniery pramovie zajaviŭ faktyčna pra nieprymalnaść Alaksandra Łukašenki jak partniora. Užo va ŭstupie Miadźviedzieŭ pryhadaŭ anałahičny zvarot da ŭkraincaŭ napiaredadni prezidenckaj kampanii ŭ hetaj krainie. U Rasii ličycca, što tym zvarotam Miadźviedzieŭ vykazaŭ svajo nieprymańnie kandydatury Viktara Juščanki.
Va ŭstupie Miadźviedzieŭ adznačyŭ, što Rasija «zaŭsiody staviłasia i budzie stavicca da biełaruskaha naroda jak da samaha blizkaha svajho susieda». «Nas abjadnoŭvaje šmatviekavaja historyja, sumiesnaja kultura, supolnyja radaści i supolnaje hora. My zaŭsiody budziem pamiatać, što našy narody — a mnie ŭvieś čas chočacca skazać: naš adziny narod — panieśli vielizarnyja straty ŭ chodzie Vialikaj Ajčynnaj vajny. Razam my prajšli i praz strašnyja niahody kalektyvizacyi, hoładu, represij», — skazaŭ Miadźviedzieŭ.
«Rasija i Biełaruś źjaŭlajucca partniorami ŭ sajuznaj dziaržavie. I abiedźvie našy krainy taksama aktyŭna ŭdzielničajuć u stvareńni Mytnaha sajuza, u raźvićci JeŭrAzES, ADKB, SND, — zajaviŭ prezident Rasii. — My majem namier u poŭnaj miery pašyrać svajo supracoŭnictva ź Biełaruśsiu ŭ ramkach hetych arhanizacyj. I budziem, viadoma, nastojliva ŭkaraniać sučasnyja formy ekanamičnaha ŭzajemadziejańnia, pryčym u poŭnaj adpaviednaści z suśvietnaj praktykaj adnosin pamiž takimi blizkimi sajuźnikami, jakimi źjaŭlajucca našy krainy».
«Zychodziačy mienavita z hetaha my zaŭsiody dapamahali biełaruskamu narodu, — padkreśliŭ Miadźviedzieŭ. — Pa sutnaści, z momantu raspadu Savieckaha Sajuza, a heta amal 20 hadoŭ, abjomy hetaj padtrymki, što b tam ni kazali, vielizarnyja.
Tolki ŭ hetym hodzie za košt ilhotnych pastavak nafty naša dapamoha Biełarusi skłała amal dva miljardy dalaraŭ. Cupastaŭnyja datacyi vydzialajucca i ŭ ramkach pastavak u Biełaruś rasijskaha hazu.
Robim my ŭsio heta, tamu što pierakanany: našy narody źviazanyja nieparyŭna».
U suviazi z hetym dla Miadźviedzieva «asabliva dziŭna, što
apošnim časam kiraŭnictva Biełarusi pryniało na ŭzbrajeńnie antyrasijskuju rytoryku». «Pieradvybarnaja kampanija tam całkam i całkam pabudavana na antyrasijskich siužetach, na isteryčnych abvinavačańniach Rasii ŭ niežadańni padtrymlivać biełarusaŭ i biełaruskuju ekanomiku, praklony ŭ adras rasijskaha kiraŭnictva.
Za ŭsim hetym vidać vyraznaje žadańnie pasvaryć dziaržavy i adpaviedna narody», — ličyć rasijski kiraŭnik.
«Imknieńnie sfarmavać u hramadskaj śviadomaści vobraz zamiežnaha voraha zaŭsiody adroźnivała biełaruskaje kiraŭnictva, — adznačyŭ Miadźviedzieŭ. — Tolki raniej u hetaj roli vystupali Amieryka, Jeŭropa, Zachad u cełym. Zaraz adnym z hałoŭnych vorahaŭ abjaŭlena Rasija».
«Prezident Łukašenka ŭ svaich vykazvańniach vychodzić daloka za ramki nie tolki dypłamatyčnych praviłaŭ, ale i elemientarnych čałaviečych prystojnaściaŭ. Zrešty, heta taksama nie stała dla mianie navinoj. Ja pamiataju, jak ja byŭ ździŭleny, kali pry našaj pieršaj dvuchbakovaj sustrečy, zamiest taho kab zasiarodzicca narasijska-biełaruskim supracoŭnictvie, jon vielmi padrabiazna i vyklučna ŭ niehatyŭnaj maniery pačaŭ abmiarkoŭvać maich papiarednikaŭ na pasadzie prezidenta Rasii — Barysa Jelcyna i Uładzimira Pucina.
Mnie daviałosia nahadać tady kalehu, što pradmietam našych pieramoŭ źjaŭlajucca zusim inšyja temy», — skazaŭ Miadźviedzieŭ.
«Takoje svojeasablivaje razumieńnie partniorskich adnosin Łukašenka prademanstravaŭ i ŭ pytańni pryznańnia Biełaruśsiu Paŭdniovaj Asiecii i Abchazii ŭ jakaści samastojnych udzielnikaŭ mižnarodnaj supolnaści, — adznačyŭ jon. — Ja nieadnarazova kazaŭ: pryznavać ci nie pryznavać dźvie hetyja novyja dziaržavy — suvierennaje prava kožnaj krainy. I my nikoli ni na kaho nie akazvali cisku ŭ hetym pytańni. Choć dla nas heta nieabyjakava».
Łukašenka, pa słovach Miadźviedzieva, zajaviŭ ab hatoŭnaści zrabić heta ŭ prysutnaści svaich kalehaŭ, piaci prezidentaŭ. «Jość adpaviedny zapis, kali ŭžo adkryta kazać, — zastałosia ŭ pratakole pasiadžeńnia ADKB. Zatym hetaje pytańnie pieratvaryŭsia ŭ pastajanny abjekt palityčnaha torhu. Ale Rasija nie handluje svaimi pryncypami.
Padobnyja pavodziny źjaŭlajucca niesumlennymi (biesčiestnymi), i partniory siabie tak nie viaduć. I, viadoma, my budziem ŭličvać heta pry vybudoŭvańni adnosin ź dziejučym prezidentam Biełarusi», — zajaviŭ Miadźviedzieŭ.
«Na adras Rasii i jaje kiraŭnictva iduć patoki abvinavačvańniaŭ i łajanki. Na hetym pabudavanaja ŭsia vybarčaja kampanija Łukašenki,
— ličyć prezident RF. — Jaho turbuje vielmi mnohaje: i naviadzieńnie paradku ŭ našych ekanamičnych adnosinach, i znosiny rasijskich srodkaŭ masavaj infarmacyi ź biełaruskaj apazicyjaj, i navat los niekatorych našych vysokapastaŭlenych piensijanieraŭ i zvolnienych čynoŭnikaŭ».
«Prezidentu Biełarusi tre było b zajmacca ŭnutranymi prablemami. U tym liku, narešcie, rasśledavać šmatlikija spravy ab źniknieńni ludziej. Rasii, jak i inšym krainam, heta nieabyjakava», — zajaviŭ Miadźviedzieŭ.
«Viadoma, nie heta vyznačaje adnosiny pamiž narodami i asobnymi ludźmi, — adznačyŭ jon. — U hetym ja ŭpeŭnieny jak prezident Rasijskaj Fiederacyi. Ja taksama ŭpeŭnieny, što hetaja biessensoŭnaja pałasa napruhi abaviazkova skončycca».
«Rasija hatovaja da raźvićcia sajuźnickich adnosin ź Biełaruśsiu. Bolš taho, chto b ni kiravaŭ Rasiejaj i Biełaruśsiu, našy narody nazaŭždy zastanucca brackimi.
My chočam, kab našy hramadzianie žyli nie ŭ strachu, a ŭ atmaśfiery svabody, demakratyi i spraviadlivaści.I my hatovyja iści hetym šlacham razam z našymi biełaruskimi siabrami», — zajaviŭ Miadźviedzieŭ.
«Viedajecie, Łukašenka nie prezident». Jany tak uśmichnulisia, kiŭnuli». Departavany z Hruzii Leŭ Michiejeŭ raskazaŭ, jak ź im abychodzilisia ŭ Armienii
Kamientary