Leanid Hałubovič prezientavaŭ knihu svaich krytyčnych ese «Sys i kułuary».
Leanid Hałubovič u muziei historyi biełaruskaj litaratury prezientavaŭ knihu svaich krytyčnych ese «Sys i kułuary».
Pad adnoj vokładkaj drukujucca artykuł ab Anatolu Sysu i teksty aŭtara z haziety «Litaratura i Mastactva», jakija vychodzili ŭ rubrycy «Kułuary».
«Heta šlach sučasnaha biełaruskaha litaraturnaha pracesu»,
— acharaktaryzavaŭ svaju pracu Hałubovič, takim čynam patłumačyŭšy adbor aŭtaraŭ, krytyčnyja ese ab jakich uvajšli ŭ knihu. Siarod hierojaŭ «kułuaraŭ» — Adam Hłobus, Aleś Razanaŭ, Maryjka Martysievič, Andrej Chadanovič, Ihar Babkoŭ.
Apošnija hady Hałubovič pracavaŭ u haziecie «Litaratura i Mastactva», dzie vystupaŭ u roli krytyka i eseista. Jaho rubryka «Kułuary», u jakoj jon «LeHalizavaŭ» knihi ajčynnych piśmieńnikaŭ, była samaj čytanaj. Aŭtar na staronkach užo prybranaj da ruk łukašenkaŭcaŭ haziety znajomiŭ čytača z knihami, nie padzialajučy ich aŭtaraŭ na toj ci inšy Sajuz piśmieńnikaŭ. Letaś rubryku zakryli, a «LeHału» daviałosia pieraklučycca na piśmieńnikaŭ z pravincyi.
«Jon pisaŭ ab litaratury i toje, što jon pisaŭ, stanaviłasia litaraturaj»,
— adznačyŭ Aleś Razanaŭ.
Leanid Hałubovič naradziŭsia 12 žniŭnia 1950 hoda ŭ vioscy Varonina ŭ Kleckim rajonie. Skončyŭ PTV u Słucku. Praciahły čas pracavaŭ elektrykam. Ale paezija, jakoj pačaŭ addavać siabie jašče ź junactva, uziała svajo. U 1984 hodzie Hałubovič vydaŭ zbornik vieršaŭ «Tajemnaść ahniu», za jaki jaho pryniali ŭ Sajuz piśmieńnikaŭ. I tolki praz try hady pa vychadzie pieršaj knihi jon vyrašyŭ atrymać litaraturnuju adukacyju — nakiravaŭsia ŭ Maskvu na Vyšejšyja litaraturnyja kursy.
Adpaviedny dypłom pryvioŭ Leanida Hałuboviča na Biełaruskaje telebačańnie. Zatym pracavaŭ u časopisie «Krynica».
Adna za adnoj vychodzili knihi «Spoviedź biassonnaj dušy» (1989), «Busieł biez hniazda» (1989), «Tajemnaść spoviedzi» (1993), «Załožnik ciemry» (1994).
U 2000 źjavilisia «apošnija vieršy leanida hałuboviča», paśla čaho z paezijaj jon «zaviazaŭ».
Leanid Hałubovič apiekavaŭsia spadčynaj pamierłych piśmieńnikaŭ Mikoły Kuprejeva, Vasila Sacharčuka, Viktara Stryžka. Dziakujučy ŭ tym liku i jamu, paśla śmierci aŭtaraŭ ich knihi vydavalisia.
Ciapier čytajuć
«Tok» ź Sieviaryncam: pra znajomstva ź Cichanoŭskim, prychod Kaleśnikavaj, staŭleńnie da Babaryki i pretenzii Zianona Paźniaka4
Kamientary