Vodka vodkaj, a Rasieja Rasiejaj

«Uschod Uschodam, a Zachad – Zachadam», – skazaŭ Kiplinh. «Vajna vajnoj, a šnaps šnapsam», – vučać niemcy. «Maralnaść maralnaściu, a ekanomika ekanomikaj», – zajaviŭ prezydent Francyi Žak Šyrak adrazu ž pierad viačeraj, zładžanaj u minułuju piatnicu Eŭraźviazam dla prezydenta Pucina na naradzie EZ u Łachci (Finlandyja).

Havorka dla ŭsich idzie pra adno i toje ž, pra śviadomy padzieł spravaŭ, jakija nia treba spałučać. U hetych adnosinach viačera ŭ Łachci ŭvojdzie ŭ historyju. Nie ŭ historyju hastranomii, bo finskaja kuchnia nie pretenduje na vysokuju acenku. Nie ŭ historyju palityki, bo było viadoma, što ničoha važnaha ŭdzielniki bankietu ŭ Łachci nie vyrašajuć. Ale ŭ historyju Łachci ŭsio ž trapić – jak prykład dyplamatyi, na jakoj lažyć nibyta lohkaja chmarka viadomaj kaliści «finlandyzacyi».

Voś haspadar, premjer Maci Vanchanen, paličyŭ nieabchodnym supakoić hramadzkuju dumku. Jon kazaŭ, što zusim nie baicca «ryzyki» pierad sumiesnaj viačeraj z Pucinym. I zapeŭnivaŭ, što kiraŭniki krainaŭ EZ spatkajucca na łančy za kolki hadzinaŭ da viačery, «kab vyznačyć supolnuju pazycyju» adnosna Pucina.

Što heta była za ryzyka? Ci ž heta viačera ŭ Łukrecyi Bordžyi? Ci Pucin bolš niebiaśpiečny ŭ Łachci, čym u Čačenii? Śmiešna. Hastranamičnaje meniu, moža, i było ryzykoŭnaje, adnak palityčnaje nie vyklikała nijakich turbotaŭ. Pucin nie rasčaravaŭ. Vyjšła jak zaŭsiody. Jon bieskampramisna vystupiŭ jak kiraŭnik superdziaržavy, nieabchodny partner Zachadu ŭ niekalkich najvažniejšych spravach (Iran, Paŭnočnaja Kareja i h.d.), žorstki ŭ stasunkach z susiedziami, uładalnik vializnych enerhietyčnych zapasaŭ, nu i kandydat na ŭvachod da kapitału najbujniejšych stratehičnych kancernaŭ Eŭropy.

Ahresiŭna i z vyklikam jon adkazaŭ na chutčej pamiarkoŭnuju krytyku, miž inšym, z boku Polščy i niekalkich «mienšych» krainaŭ. Prezydent Francyi i kancler Niamieččyny ŭ dalikatnych spravach (pravy čałavieka) zachoŭvali vietlivaje maŭčańnie. Sustrakacca zaŭždy varta, ale kali havorka išła pra heta, dyk nia varta było zaprašać Pucina.

Finam zabrakavała fantazii. Jany ličać siabie vybitnymi znaŭcami Rasiei. Badaj što niasłušna. Biesprecedentnaja viačera była ich zadumaj. Zaprašeńni vysłali jašče letam, arhumentujučy, što heta budzie vydatnaja nahoda dla «bratańnia» z Pucinym. Nu i pamylilisia. Peŭnaja kolkaść kiraŭnikoŭ EZ nie mahła nia brać pad uvahu ihnaravańnia maskoŭskim hościem asnoŭnych standartaŭ demakratyi.

A tamu z kim bratacca? Z kiraŭnikom usio bolš palicejskaj dziaržavy? Biaz volnych medyjaŭ? U čas pavolnaha zadušeńnia niaŭradavych arhanizacyjaŭ? U čas, kali neavialikarasiejski rasizm vyhaniaje nievinavatych hruzinaŭ? Pamiatajučy pra 48 hadzinaŭ maŭčańnia Pucina nad trupam zabitaj žurnalistki Palitkoŭskaj? I pra toje, što nia Duma ŭ Maskvie, a Eŭraparlament u Bruseli ŭšanavaŭ jaje pamiać chvilinaj maŭčańnia?

Viačera ŭ Łachci – heta tolki ŭstup da sapraŭdnaha bankietu, jakim budzie narada EZ–Rasieja 24 listapada. Na im nichto, u tym liku i finy, nia musiać ničoha bajacca. Navat Pucina. Zamiest strachu EZ pavinien mieć bolš hodnaści. Vodka vodkaj, ale Ŭschod Uschodam.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0