Kaladny zvarot duchoŭnaha lidara biełarusaŭ zamiežža, apostalskaha vizitatara biełarusaŭ zamiežža ajca Alaksandra Nadsana.
Kaladny zvarot duchoŭnaha lidara biełarusaŭ zamiežža ajca Alaksandra Nadsana.
«Niaźmienny vobraz Ajca, vodblisk Jahonaj spradviečnaści, prymaje vyhlad słuhi. Pryjšoŭšy ad Dzievy Maci i nie zaznaŭšy źmieny, Jon zastajecca tym, kim byŭ — spradviečnym Boham, — i prymaje toje, čym nie byŭ, staŭšysia čałaviekam dziela lubovi da ludziej». Hety himn, jaki Carkva piaje u Dzień Naradžeńnia Chrystovaha dobra pieradaje sens hetaha śviata, mienavita što spradviečny Boh u svajoj lubovi da nas, stajecca adnym z nas. Jon prychodzić da nas nie ŭ sile, ale jak maleńkaje dziciatka, čakajučy ad nas dapamohi i spahady. Adnak heta było nie zvyčajnaje dziciatka. Prarok Isaja bolš jak 700 hadoŭ da jahonaha pryjścia kazaŭ: «Dzicia naradziłasia nam, syn byŭ dadzieny nam, na jahonych plačoch spačyła ŭłada» (Is 9:6).
Dyk moža i nie dziva, što Jahonaje pryjście ŭstryvožyła tych, chto mieŭ uładu. Dziŭnaja reč — ułada. Jak nieadjemnaja častka kožnaha hramadskaha ładu, jana jość formaju słužeńnia bližniamu. Sam Chrystos skazaŭ, što Jon pryjšoŭ «nie kab Jamu słužyli, ale kab pasłužyć i addać žyćcio za adkupleńnie mnohich»(Mc 20:28). Tym nie mienš, niaredka tyja, chto maje ŭładu, paddajucca spakusie pieratvaryć jaje ŭ samametu, jak srodak samaŭźvieličeńnia koštam inšych. Jana dziejničaje jak narkotyk, bieź jakoha jany nie mohuć žyć, i jany hatovyja na ŭsiakaje złačynstva, kab tolki ŭtrymać jaje ŭ svaich rukach. I tady ŭłada pieratvarajecca ŭ dyktaturu. Prykładaŭ hetaha majem šmat u historyi i až da našych dzion.
U suviazi z trahičnymi padziejami apošnich dzion u Biełarusi šmat chto ź biełarusaŭ
sustrakaje śviata Naradžeńnia Chrystovaha z tryvohaju ŭ sercy. Što čakaje nas u budučyni?
Niachaj ža novanarodžany Chrystos daść supakoj usim nam. Chaj daść zrazumieńnie kiraŭnikom dziaržavy, što ŭsiakaja ŭłada ad Boha, i tamu nakładaje na ich abaviazak pastupać zhodna z Božymi zakonami, inakš jany traciać prava kiravać inšymi. A dla ŭsich nas chaj buduć suciašeńniem słovy Zbaŭcy: «Pryjdziecie da mianie ŭsie spracavanyja i abciažaranyja, i ja supakoju vas; vaźmiecie jarmo Majo na siabie i navučyciesia ad mianie, bo Ja łahodny i pakorny sercam — i znojdziecie supakoj dla dušaŭ vašych» (Mc 11: 28–29).
a. Alaksandar Nadsan
Kalady 2010 h.

Kamientary