Kaścioł: Śmiarotnaje pakarańnie nie moža być kampiensacyjaj za ŭčynienaje zło
Za dva dni da prysudu KiK na sajcie kaścioła źjaviŭsia artykuł pra karu śmierciu.
Kaścioł abaraniaje kožnaje čałaviečaje žyćcio, zaŭsiody ličyć jaho nieparušnym i tamu zastupajecca za asudžanych na śmierć. Šmatrazova zaklikaŭ da poŭnaj admieny śmiarotnaha pakarańnia bł. Jan Pavieł II.
Tak, praciŭniki śmiarotnaha pakarańnia budujuć svaje arhumienty na hłybokim pierakanańni, što kožnaje žyćcio śviatoje, choć by čałaviek i nie byŭ śviatym. Inšaj pryčynaj źjaŭlajecca niedachop času na naviartańnie i pakajańnie. Nie zastajecca biez uvahi i toj momant, što sudovaja pastanova moža być pamyłkovaj.
A što kažuć tyja, chto «za» śmiarotnaje pakarańnie? Jany ŭkazvajuć na abaviazak dziaržavy zabiaśpiečyć paradak u hramadstvie, biaśpieku nasielnictva i śćviardžajuć, što hramadstva maje prava ŭ peŭnych situacyjach užyvać śmiarotnaje pakarańnie.
Pavodle ž daśledavańniaŭ kryminalistaŭ,
u krainach, dzie ździajśniajecca śmiarotnaje pakarańnie, kolkaść złačynstvaŭ nie pamienšyłasia. Padobna jak i nie ŭzrasła ŭ tych krainach, dzie śmiarotnaje pakarańnie było admieniena.
Tyja, chto admaŭlaje śmiarotnaje pakarańnie, robiać akcent zusim na inšaje: na hodnaść čałavieka — złačyncy. Pry hetym jany nie banalizujuć učynienaha zła, jakoje staić za kožnym surjoznym złačynstvam. Jany starajucca pakazać, što hramadstvu pahražaje nie isnavańnie złačyncy, a jaho dziejańnie.
Śmierć zabojcy nie moža być kampiensacyjaj za zabojstva inšaha čałavieka, bo heta nie zmoža viarnuć žyćcia achviary abo źniščyć zło, ci chacia b zatarmazić jaho raźvićcio.
Ajcišnika z «Varhiejminha» sudzili pa rasstrelnym artykule. Padobna, za padtrymku Ukrainy — praŭda, zrabić jon ničoha nie paśpieŭ5
Kamientary