Chor, jakim kiruje miłość

Pierahuknuŭsia z aniołam dziavočy hołas (Ch. R. Chimenes)

Z vykanaŭcami kalektyvu «Sonkordia Chor» my sustrelisia ŭpieršyniu na kancercie ŭ Minskaj fiłarmonii.

Dva siabroŭskija chory — biełaruski i šviedski — vystupili ŭ Małoj zale imia Šyrmy Biełaruskaj dziaržaŭnaj fiłarmonii ŭ červieni. Sumiesny kancert byŭ arhanizavany ŭ miežach III Mižnarodnaha fiestyvalu amatarskich choraŭ «Huki leta» pry sadziejničańni pasolstva Šviecyi ŭ Respublicy Biełaruś.

U vystupleńni choru «Boo Cantabile» pad kiraŭnictvam Chieleny Enhart adčuvaŭsia jeŭrapiejski styl, humannaść i adukavanaść vykanaŭcaŭ. Uźniosła i ŭračysta prahučali tvory «Piacidziasiatnica», «I will praise thee o Lord».

Vystupleńnie choru «Sonkordia Chor» było napoŭnienaje ŭdumlivymi carkoŭnymi pieśniaśpievami. Chor vykanaŭ akramia śpievy na muzyku T. Tomkinsana, Dž. Palestryny, A. Archanhielskaha, U. Martynava.

Prahučali pieśni na teksty Karatkieviča, niehrycianskija śpiryčueły «Soon I will be done», «Wade in the Water». Sa śpievam duchoŭnych vieršaŭ vystupiŭ salist R. Zasmužac.

Chor pad kiraŭnictvam Haliny Kazimiroŭskaj u krasaviku 2012 hoda vypuściŭ pieršy dysk, na jakim sabranaje najlepšaje za 5 hadoŭ.

Stvareńnie choru i kiravańnie im — vialikaja duchoŭnaja praca.

U siamji Kazimiroŭskich było akramia jaje siamiora bratoŭ i siostraŭ. Dzieci raśli ŭ tvorčaj atmaśfiery, niekatoryja ź ich stali prafiesijnymi muzykami. Svaju adukacyju Hala pačała ŭ 1-j Minskaj muzyčnaj škole pa kłasie skrypki, a zakančvała ŭ kłasie charavych śpievaŭ. U kansiervatoryi H. Kazimiroŭskaja zajmałasia pa śpiecyjalnaści: charavoje dyryžyravańnie. U pieryjad navučańnia jana pisała charavyja tvory, rabiła apracoŭku narodnych piesień, zajmałasia z vučnioŭskim choram u habrejskaj himnazii.

Paśla zakančeńnia Biełaruskaj akademii muzyki ŭ 2004 hodzie Halina dva hady pracavała ŭ Niderłandach z amatarskim choram darosłych, dzie jaje siastra vykładała fartepijannaje majsterstva ŭ muzyčnaj škole. Pryjechaŭšy na Radzimu, jana vystupała ŭ charavoj kapele imia Ryhora Šyrmy.

U 2007 hodzie Halina ź siabrami zasnavała samastojny amatarski kalektyŭ «Sonkordia Chor» i stvaryła kancertnaje ahienctva «BelArtSound», meta jakoha — papularyzacyja charavoha mastactva. Chor vystupaje ŭ kaściołach Biełarusi i Litvy, prezientavaŭ svajo majsterstva ŭ Teremiskach u Polščy ŭ 2010 hodzie, braŭ udzieł u muzyčnych fiestyvalach «Lira», «Minskaja muzyčnaja viasna», kaladnym fiestyvali «Ave Maria», džazavym fiestyvali «Jam Slam 2009» i inšych muzyčnych śviatach.

U 2010 hodzie Halina Kazimiroŭskaja razam z Hannaj Chitryk i inšymi vykanaŭcami brała ŭdzieł u supolnym prajekcie «Moj siabra aniołak» na vieršy Arcioma Kavaleŭskaha i muzyku Źmitra Vajciuškieviča, jakija dadali jašče adnu vydatnuju dziciačuju kružełku ŭ kalekcyju biełaruskamoŭnych siemjaŭ.

— Hetaja praca — lubimaja, tamu ad jaje nie adčuvaješ stomy,

U 2011 hodzie ŭ Minsk da nas na zaprašeńnie Stefana Eryksana pryjazdžaŭ chor prychoda Sv. Iaana. Choraŭ u ich vielmi šmat. My z našym choram ŭ traŭni 2012 naviedali Stakholm z kancertami i ŭmacavali kantakty ź siabrami. My imkniemsia vystupać ŭ roznych kaściołach. Heta najlepšaja placoŭka dla nas. Vystupajem 4–5 razoŭ na hod u Niaśvižy, Łahojsku, Brasłavie.

Kiraŭnička choru — žonka viadomaha biełaruskaha artysta Źmitra Vajciuškieviča. U ich dvoje dzietak, starejšy trochhadovy syn Jazep i małodšaja dzieviacimiesiačnaja dačuška Stefanija, nazvanaja ŭ honar siabra siamji i chrosnaha baćki Jazepa — Stefana Eryksana. Pra dzietak jana zaŭvažaje, što Jazep basić, a Stefanija śpiavaje saprana.

Druhi raz my sustrelisia z vykanaŭcami i ich natchnialnicaj na hrandyjoznym feście ŭ Brasłavie, jaki prachodziŭ u kancy žniŭnia ŭ honar Abraza Božaje Maci Vaładarki. Hetaje śviata adznačajecca kožny hod u treciuju subotu žniŭnia i źbiraje viernikaŭ z usich kutkoŭ krainy, udzielnikaŭ tvorčych kalektyvaŭ, majstroŭ, amataraŭ histaryčnych rekanstrukcyjaŭ.

Ščyryja haspadary horada haścinna prymali ŭdzielnikaŭ śviata ŭ svaich chatach i na turystyčnaj bazie.

Na druhi dzień muzykam byŭ dadzieny honar śpiavać na svojeasablivaj placoŭcy — na vializnym kaŭčehu daŭžynioj 32 mietry, pabudavanym pobač z kaściołam. Jak raskazali miascovyja žychary, karabiel stvaraŭsia dziakujučy rupnaści polskaha ksiandza Leška Vitvickaha, jaki adnym ź pieršych u časy pierabudovy pačaŭ adnaŭlać chram u Brasłavie. U 2009 hodzie sotni viernikaŭ z roznych krain sabralisia na ŭračysty momant karanacyi Abraza Božaje Maci Vaładarki Azioraŭ jakraz na tym samym kaŭčehu.

— My — śviecki chor i ŭpieršyniu ŭdzielničali ŭ takoj vialikaj śviatočnaj imšy. Dla nas heta byŭ važny dośvied, — padzialiłasia ŭražańniami sp. Halina paśla pajezdki.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0