Adam Hlobus. KIŠENNAJa HISTORYJa KULTURY

Adam Hlobus

Kišennaja historyja kultury

nakidy

Klimt

Arystakratki na karcinach Hustava Klimta napisanyja zołatam, srebram i biaskroŭnymi farbami.

Šyle

Abrysy aholenych leśbijanak Johan Šyle malavaŭ tonkim kalučym drotam.

Nolde

Kab ja nia viedaŭ, što Emil Nolde ličyŭ siabie aryjcam i ŭstupiŭ u nacyjanał-sacyjalistyčnuju rabočuju partyju raniej za Hitlera, dyk ni na chvilinu nie sumniavaŭsia b — pałotny, padpisanyja Nolde, malavaŭ čarnaskury afrykaniec.

Mocart

Tvory Johana Mocarta ŭ Vienie hučać paŭsiul: u aŭtobusach, u kaviarniach, u muzejach, hučać cicha j kranalna.

Frojd

Prastavataja vienka skazała nastupnaje: «Raniej u Aŭstryi było stolki chvorych na hałavu, što Zyhmund Frojd zmoh stvaryć nia tolki teoryju, a j dobry kapitał». Takoje narodnaje razumieńnie spadčyny henijalnaha doktara — ciešyć.

Šubert

Pieśni Johana Šuberta ŭ vykanańni ansambla narodnych instrumentaŭ hučać jak ukrainskija narodnyja pieśni.

Brejhiel

Pabudova imperyi — heta budavańnie babilonskaj viežy. Asabliva dobra toje ŭśviadamlajecca, kali stać u centry Vieny, na druhim paviersie pałaca Habsburhaŭ, nasuprać pałatna Pitera Brejhiela (Mužyckaha) «Babilonskaja vieža».

Nicše

Spačuvańnie dosyć niebiaśpiečnaja reč, jano zdatnaje pieratvaryć filozafa ŭ varjata. Frydrych Nicše abniaŭ za šyju zmučanaha kania j straciŭ rozum, ad spačuvańnia, nia jnakš.

Platon

Dyjaloh — pryncypova biespryncypnaja forma ŭ litaratury. Vydatny prykład možna prasačyć u «Bankiecie» Platona, dzie ŭsio skazanaje asprečvajecca, a śćvierdžanaje abviarhajecca j stavicca pad sumnieŭ.

Kusto

Hienijalnaść vynachodnika Iva Kusto ŭ tym, što jon pieratvaraje telivizar u akvaryjum, a akvaryjum u akijan.

Makluen

Jość rečy, jakija adčuvaješ intuityŭna i svaje pavodziny suadnosiš z hetymi rečami. Ź dziacinstva ja zdahadvaŭsia, što sučasny tvorca, u jakoj by dziejnaści jon ni pracavaŭ, abaviazany choć kryšku być mastakom. Paćvierdžańnie maim zdahadkam znajšłosia ŭ razvahach kanadzkaha myślara — Hierberta Maršała Makluena. Jon zapeŭnivaŭ: kožny ŭ eklektyčnuju eru pavinny stacca mastakom. Nie ludźmi zvacca, a mastakom stacca.

Malevič

Pry ŭsioj adnaznačnaści prahramny tvor Kazimira Maleviča «Čorny kvadrat» nie adnaznačny; u padtekście kožnaha kvadrata lažyć kruh, a ŭ dadzienym varyjancie — zialony kruh na pamarančykavym tle, pra jaki ŭsio žyćcio maryŭ Malevič.

Basio

Macua Basio vynajšaŭ viečny ruchavik. Čytajem: «Stary staŭ. /Skoknuła žabka/. Usplosk vady». Kožnaha razu, jak niechta čytaje hetyja radki, Basio padychodzić da staroha staŭka, i spałochanaja žabka skača ŭ vadu.

Puškin

Tvory Alaksandra Puškina podobnyja da pustych kryštalnych kielichaŭ, u jakija lohka nalivajecca sučasnaść.

Vazareli

Viktor Vazareli stvaraŭ karciny, zdatnyja viartać hledaču jahony pahlad. Hladziš na kalarovych šašački, i tvoj pahlad adbivajecca j viartajecca ŭ śviadomaść.

Mazarel

Na hraviurach belhijca Fransa Mazarela ŭsie šyby ŭ damach pavybivanyja, a ŭsie karabli tonuć.

Bekman

Kali niamiecki ekspresijanist Maks Bekman pačynaje malavać Chrysta j Piłata, u jaho atrymlivajucca naviedniki publičnaha domu na padpitku.

Van Hoh

Asnoŭny kampazycyjny pryjom Vincenta Van Hoha — zavichreńnie.

Parmidžanina

Žyvapis Parmidžanina padobny da adlustravańniaŭ u irtutnaj kropli. Jon nastolki začaroŭvaje, što advieści vočy amal niemahčyma.

Hirłandaja

Kali j jość na śviecie etalon u malavańni žanočaha profila, dyk biassprečna jon naležyć Dameniku Hirłandaja. Džovana Tarnabuoni na karcinie Hirłandaja nastolki pryhožaja, što ŭźnikaje niepieraadolnaje žadańnie jaje pacałavać.

Manteńja

Tvor Manteńi «Miortvy Chrystos» taki pierakanaŭčy, što, hledziačy na jaho, ciažka pavieryć u Chrystova ŭvaskrašeńnie, lahčej pahadzicca z dumkaju pra bahoŭ, što ŭsie da adzinaha pamirajuć u Eŭropie.

Mahryt

Bolšaja pałova pałotnaŭ Rene Mahryta namalovana Fantamasam, hierojem ź pierałamanaj śviadomaściu j zhublenym sumleńniem.

Nicše

Chto spračajecca, Nicše — vydatny litaratar, ale čamu, načytaŭšysia jahonych staronak, tak mocna chočacca zrabić hadaść niekamu z blizkich i darahich ludziej.

Hoja

Robiačy aforty ŭ «Kapryčos» Fransiska Hoja napisaŭ, što, jak tolki raźvidnieje, usie viedźmaki, damaviki, pačvarniki paźnikajuć. Pahadžajusia j dadaju... Jak tolki ściamnieje...

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0