Da Volskaha, Michałka dy Kulinkoviča dałučycca Aleh Skrypka
«Panajechała haściej ź inšaziemnych abłaściej», — hetyja słovy śpiavajuć usie, ad maleńkich dziaciej da ŭkrainskich mytnikaŭ. Likiory z «krambambulnaj» dylohii — kuantro i brambuje, nie minajučy j samoj krambambuli, — bjuć rekordy prodažaŭ, niahledziačy na svaju zavobłačnuju canu. Sam muzyčny prajekt źbiraje pad svaje ściahi ŭsio bolš ludu. Spačatku da Lavona Volskaha dałučylisia Siarhiej Michałok i Alaksandar Kulinkovič, paśla źjavilisia opernyja piajulli j baleryny. A chutka ŭ hetuju kumpaniju trapić i Aleh Skrypka z «Voplaŭ Vidaplasava».
Šmat chto z ajčynnych vykanaŭcaŭ raspracoŭvaŭ temu kultury pićcia «ad paniadziełka da paniadziełka». Asablivych pośpiechaŭ u paetyzacyi čarki dy kufla dasiahnuła «Krama». U repertuary hurtu i «Vypi sa mnoj da dna», i «Karčma», i «Hej, tam, nalivaj». U paraŭnańni z hetym raznakviećciem pieśniaroŭskaja «Čaračka» ci ŭlisaŭski «Dobry napoj» hladzielisia blednavata.
Kankurentaŭ nie było, pakul Volski nia vymudryŭ «albomu-kanceptu» ź pieśniami, stylizavanymi pad muzyku krainaŭ, dzie panuje toj ci inšy napoj. Tak na miažy stahodździaŭ paŭstała «Krambambula» — encyklapedyja adnačasova alkaholnaja i muzyčna-stylovaja. Ledźvie jana źjaviłasia, jak žurnalisty zalamantavali pra «apapsieńnie» — u niekatorych hetaje słova synanimičnaje «zaniapadu» — rok-zorki. Asabliva Lavonu kałoli ŭ vočy pieśniaju «Ja — rok-muzykant», dzie zusim jašče juny lider «Mroi» manifestavaŭ: «Ja nie lublu sałodkich śpievaŭ i piesień restaranny varyjant». Na ŭsie zakidy pastaleły Lavon adkazvaŭ lakanična: «Čas pakazaŭ, što rok-muzygka moža sabie dazvolić zachodzić na terytoryju papsy, kpić z rok-mezyki dy z samoha siabie. A pieśni kštałtu «Rok-muzykanta» byli prajavami junackaha maksymalizmu».
«Dobry muzykant biez prablemaŭ zrobić papsovy šlahier, i zrobić heta lepiej za tych, chto pracuje tolki ŭ pop-industryi», — padtrymlivaŭ kalehu Pit Paŭłaŭ. Tolki voś niešta nie dachodzili raniej ruki ŭ našych muzyčnych talentaŭ da stvareńnia prostych tvoraŭ. Tamu papsa była druhasnaja, adstałaja dy niekankurentazdolnaja. «Krambambula» ž z «Absentam» dy «Haściami» zajšła ŭ kožny dom. Jaje ŭspryniali niezaležniki — tamu što na rodnaj movie i jakasna. Jaje ŭspryniali savietčyki — bo niešta jość u hetym ad «Piesień pra hałoŭnaje», tolki pa-nasku. Nia bolš čym muzyka dla adpačynku ź lohkimi i śmiešnymi tekstami, biez palityki i hlabalnych prablemaŭ. A adpačyvać chto nia lubić? «Krambambula» pryjšłasia darečy.
Nad kapiejkaj
nia treślisia
«Krambambula» — heta vialikaja pravakacyja, epatažnaje vidovišča, muzyčnaja mašyna, što jedzie nasupierak usim praviłam i stereatypam ajčynnaha šoŭ-biznesu. Najpierš była parušanaja tradycyja «małabiudžetnaści»: pradusary, nie škadujučy siłaŭ, šukali hrošaj na raskrutku prajektu. Kolki dakładna ŭkłali ŭ «Krambambulu» — nichto nie pryznajecca. Ale čaho vartaja adna pres-kanferencyja ŭ restaracyi «Piečki-łavački», dzie možna było pakaštavać usie napoi, pra jakija śpiavaje Volski ŭ «Zastolnym albomie». Ci kastryčnickaje šoŭ z salistkaj Opery, balerynami, tancavalnymi parami. Jak kaža pradusarka Hanna Volskaja, «hrošy pajšli vialikija». Ale vydatki akupilisia: pa vynikach prodažaŭ dyskaŭ biełaruskich vykanaŭcaŭ u muzyčnych kramach «Misteryja huku», pieršaja «Krambambula» zaniała treciaje miesca, «Karali rajonu» — druhoje. Pieršaje, zrazumieła, «Dom kultury» «NRM».
Uščent byŭ raźbity «Krambambulaj» i stereatyp nakont niepadstupnaści TV i FM dla biełaruskaj muzyki. Zadoŭha da viadomaj pastanovy pra 50% napaŭnieńnia radyjoeteru «Absent» kruciŭsia napoŭnicu amal na ŭsich FM-stancyjach. Klip na hetuju pieśniu trymaŭsia z hod u liderach «Klip-abojmy», ciapier «Hości» znachodziacca ŭ žorstkaj ratacyi Pieršaha muzyčnaha kanału. Achvotna staviać «Haściej» i na ŭkrainskaj TV. Pavodle słovaŭ adnaho z pradusaraŭ prajektu Vitala Drazdova, siońnia ich śpiavaje ledź nie pałova Ŭkrainy. Navat supracoŭniki mytni sustrakajuć biełarusaŭ słovami: «Panajechała haściej...»
Ukrainizacyja «Krambambuli» na hetym nia spynicca. Užo viadoma dakładna, što da «miascovych aŭtarytetaŭ» — Volskaha, Michałka dy Kulinkoviča — chutka dałučycca karol susiedniaha rajonu Aleh Skrypka. Jon zaśpiavaje ź Lavonam pieśniu «Susiedzi» admysłova dla ŭkrainskaha vydańnia «Krambambuli». Budzie j klip. Dysk maje vyjści na samym bujnym ukrainskim łejble «Lavina Records», što vydavaŭ albomy «Voplaŭ Vidaplasava» dy «Akijanu Elzy».
Budzie pieśnia
pra ženščyn
Hurt «Krambambula» abiacaje zapisać jašče dva dyski z absalutna novymi pieśniami. Pieršy staniecca svojeasablivym praciaham «Zastolnaha albomu» j budzie pryśviečany daśledavańniu hieahrafična-alkaholnaha kalarytu ekzatyčnych krainaŭ Uschodu. Aproč taho, nia spynicca j prapahanda staradaŭniaha biełaruskaha napoju dy ajčynnaj muzyki ŭ susiednich krainach. Tak što mahčymaja supraca z polskimi j rasiejskimi muzykami.
Ideju jašče adnoj novaj prahramy — «Krambambuli śviatočnaj» — padkinuŭ Michał Aniempadystaŭ, aŭtar «Narodnaha albomu». Kožnaja pieśnia tam budzie prymierkavanaja da jakoha-niebudź śviata: ci to tradycyjnaha i surjoznaha, kštałtu Kaladaŭ abo Kupalla, ci to dosyć lehkadumnaha — jak Dzień tankista abo milicyi. «Dvaccać treciaha fieŭrala pazdraŭlenija prymaju ja», — pradeklamavaŭ Volski słovy z adnoj takoj «śviatkavałki». Jašče bolš trasianačnaj, vidać, budzie pieśnia «Darahija ženščyny»… Aby susiedzi ŭsurjoz nie paličyli heta za biełaruskuju movu…
Krambambulnyja karali majuć što skazać. Dyk čakajcie ŭ hości ich. Najbližejšaje randevu — u k/z «Miensk» 4 sakavika. Kancert zachavaje ŭsie razynki kastryčnickaha šoŭ. Budzie j kolki siurpryzaŭ, jak, naprykład, prezentacyja novaj udzielnicy prajektu z «azijackim kalarytam», pošuk jakoj viadziecca praz presu... A toj, chto nie paškaduje na kvitok 35 tys. rub., atrymaje šaniec paviačerać u restaracyi. U kampanii troch karaloŭ.
Siarhiej Budkin
Ciapier čytajuć
Małady biełarus nie chacieŭ siadzieć u Rasii za narkotyki, tamu prydumaŭ, jak chutka vyjści z kałonii — i vyjšaŭ na ŭkrainskija pazicyi pad Pakroŭskam
Kamientary