Klejmavańnie zajčyka

Zmučany bajami za asobny emisijny centar, Nacbank vyrašyŭ uziać tajm-aŭt dy zaniacca stvareńniem imidžu dahetul niepachavanaj nacyjanalnaj valuty.

U krainie abjaŭleny konkurs (pryz — 50 bazavych adzinak) na stvareńnie hrafičnaha znaku dla biełaruskaha rubla. Ciapier usie my majem šanc na chvilinku zrabicca kreatyŭnikami, dyzajnerami dy kapirajterami. Kab natchnicca na tvorčaść, paznajomciesia z karotkaj historyjaj stvareńnia značkoŭ suśvietna viadomych valut.

Budučym stvaralnikam znaka dla biełaruskaha rubla varta mieć na ŭvazie sumny prykład eŭra. Uviadzieńnie novaj valuty ŭ ahulnaeŭrapiejskaje abaračeńnie 1 studzienia 2002 h. było dla 86-hadovaha dyzajnera Artura Ajzenmenhiera śviatam sa ślazami na vačach. Znak €, prezentavany jak śviežaśpiečany symbal, nasamreč byŭ prydumany Ajzenmenhieram bolš jak čverć stahodździa tamu. Heta było jahonaje apošniaje zadańnie pierad sychodam na pensiju z pasady hałoŭnaha hrafičnaha dyzajnera Eŭrapiejskaj ekanamičnaj supolnaści, babuli sučasnaha Eŭraźviazu. Pavodle zadumy mastaka, € symbalizavaŭ saboj ideju abjadnanaj Eŭropy — pra supolnuju valutu aktyŭnaja havorka tady jašče nie išła. Z ofisu Ajzenmenhiera ŭ Luksemburhu eskiz značka trapiŭ u Eŭrakamisiju ŭ Brusieli, dzie amal 20 hod źbiraŭ pył u šafie.

U 1997 h. tahačasny prezydent Eŭrakamisii Žak Santer prezentavaŭ śvietu znak eŭra, paviedamiŭšy, što jaho tolki što stvaryła cełaja kamanda dyzajneraŭ. Niahledziačy na ŭniosak Ajzenmenhiera ŭ stvareńnie błakitnaha ściaha Eŭraźviazu dy eŭrapiejskaha znaka jakaści SIE, jahonaha aŭtarstva ŭ dačynieńni da znaku eŭra tak i nie pryznali.

Tak ci jnačaj, aficyjnaje tłumačeńnie € nastupnaje: heta syntez hreckaj litary «epsylon», što śviedčyć pra hłybokuju historyju Eŭropy, i litary «Je» — pieršaj u naźvie kantynentu. Paralelnyja haryzantalnyja linii symbalizujuć stabilnaść eŭrapiejskaj valuty. Darečy, sam Ajzenmenhier śćviardžaje, što znak — usiaho tolki spałučeńnie litaraŭ «Je» i «S» (European Community — Eŭrapiejskaja supolnaść).

U dalokim XVIII st. hišpanskaja valuta pesa była, badaj, takoj samaj raspaŭsiudžanaj pa ŭsim śviecie, jak dalary ciapier. Hišpanskija hrošy nazyvali taksama pijastrami. Viadoma, drukarak dy kseraksaŭ u tyja časy jašče nia vynajšli, tamu buchhaltaram dy spravavodam davodziłasia ŭsie dakumenty pisać ad ruki. Kab nie marnavać času dy papiery, nazvu valuty ŭ množnym liku paśla ličbaŭ pisali skaročana — «PS». Pasprabujcie nakremzać hetaje spałučeńnie litaraŭ razoŭ dźvieście, i vy zaŭvažycie, što litary tak i prosiacca złučycca ŭ adnu. Ź ciaham času heta ŭvajšło ŭ zvyčaj — litaru «S» pačali stała pisać pavierch «R». Pasprabujcie sami. Ničoha nie nahadvaje? Kali ž ad litary «R» dla zručnaści pakinuli tolki dźvie vertykalnyja ryski ci ŭvohule adnu, atrymaŭsia ŭsim viadomy znak $. Upieršyniu jon sustrakajecca ŭ papierach, paznačanych 1770 h.

Poŭny varyjant artukułu čytajcie ŭ hazecie "Naša Niva"

Aleś Kudrycki

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0