«Polšča pavinna vypłacić kampensacyi svaim hramadzianam, što ŭ vyniku druhoj suśvietnaj vajny byli vymušanyja pakinuć svaju majomaść na terytoryjach byłoj Zachodniaj Biełarusi i Ŭkrainy dy vyjechać u Polšču ŭ jaje ciapierašnich miežach», — hetak pastanaviŭ Eŭrapiejski sud pa pravoch čałavieka ŭ Strasburhu.
U 1944—53 h. u ramkach «repatryjacyi» z Zachodniaj Biełarusi i Ŭkrainy ŭ Polšču vyjechali kala 1 miljona 240 tysiačaŭ palakaŭ, siarod jakich było šmat i takich, chto prosta nazvaŭsia palakam, kab uciačy sa stalinskaha SSSR.
Pavodle damovaŭ pamiž PNR i savieckimi Biełarusiaj, Ukrainaj i Rasiejaj, hetyja ludzi, vymušanyja pakinuć svaju majomaść (u Polščy ich zavuć «zabužanie», bo pierasialilisia z-za Buhu), mieli prava na raŭnavartasnyja kampensacyi ad polskich uładaŭ. Niekatoryja ź ich atrymali nieruchomaść u zachodniaj Polščy, na byłych niamieckich terytoryjach ci ŭ Hdańsku. Dobraja ž častka «zabužanaŭ» dahetul nijakich kampensacyjaŭ nie dačakałasia, bo dziaržava paprostu nia mieła srodkaŭ, kab vypłacić im adpaviednyja hrošy ci pieradać adpaviednuju nieruchomaść.
Sioleta spadar Ježy Branieŭski z horadu Vialička nakiravaŭ pazoŭ u Eŭrapiejski Sud u Strasburhu suprać polskaj dziaržavy i zapatrabavaŭ kampensacyju za dom, pakinuty ŭ Lvovie. Sprava «Branieŭski suprać Polščy» skončyłasia parazaj polskaj dziaržavy.
Poŭnaściu hety artykuł možna pračytać u papiarovaj i pdf-versii "Našaj Nivy"
Alaksiej Dzikavicki, Varšava
Kamientary