«Ёсць адзіны спосаб выратаваць беларускую мову»

За ўсе гады ніколі, абсалютна ніколі ніхто не абразіў ні нас, ні нашу мову, ніхто не праявіў да нас негатыву.

Звычайна мы чулі ад людзей такое:

— Ой, как вы красиво говорите! Я когда-то училась в белорусской школе, но теперь всё уже позабыла…

— Мне очень нравится белорусский язык, но, к сожалению, я почти ни одного слова не знаю. Разве что «цукерка». — Стоп! Ты ж вучышся ў 10 класе! 10 год вучыў беларускую мову! — Ну, я почти все уроки прогуливаю.

— Белорусский язык очень красивый, но если говорят правильно, как вы. А я не хочу портить язык своими ошибками.

— О, я сразу поняла, что вы родом из Глубокого! Слышу — говор такой необычный. (Алё, цёця, гэта не «говор» і не глыбоцкі дыялект, а звычайная літаратурная мова!)

— Я вельмі люблю беларускую мову, але дзяцей на ёй не гадую. Як вырастуць, няхай самі выберуць, на якой мове размаўляць (пры гэтым, вядома ж, гадуе дзяцей па-руску).

— О, откуда вы? Из Украины? — А вы? — А мы из Минска. — І што, ніколі не чулі беларускую мову? — Не.

— Ой, а я таксама вучылася ў <месца, дзе я працую>! І я нават верш напісала пра нашу мову! <Чытае мне верш пра тое, як мы занядбалі родную мову. Далейшая камунікацыя адбываецца па-руску>

— А на каком языке вы с ней говорите? <Гэта пастаянна пытаюцца дзеці>

Далей чытаць толькі тым, хто перажывае за лёс нашай мовы.

Давайце будзем шчырымі — наша мова практычна знішчаная. Прычым не толькі ворагамі, але і намі самімі. Нягледзячы на тое, што мова — адзін з найважнейшых элементаў любой нацыі, што гэта самая даступная і легальная зброя супраць анексіі, што гэта важны гістарычны помнік — нам самім цяпер яна слаба патрэбная.

Так, нехта зараз прыгадае мне пра іўрыт, але на адну адроджаную габрэйскую мову прыпадаюць сотні і тысячы зніклых. Нехта скажа пра тое, што 5% актыўных людзей гатовыя пацягнуць за сабой усіх астатніх, але не забываем, што многія актыўныя людзі занятыя цяпер не пераходам на беларускую, а пераездам за мяжу.

Дык вось, калі вы кажаце: «Я выступаю за один государственный язык — белорусский/беларуский», вы не выратуеце мову.

Калі вы кажаце: «Я выдатна гавару па-беларуску, але не хачу абмяжоўваць сваіх дзяцей» — дзеці вашы не скажуць па-беларуску ўжо ні слова.

Калі вы кажаце: «Сначала решим политические/экономические вопросы, а потом будем думать про язык» — вы ўсё адно ніколі ўсіх пытанняў не вырашыце.

Наша мова — гэта ўсё ж-такі проста мова. Не святыня, якую нельга абразіць памылкамі, і не музейны артэфакт, які толькі можна вывучаць і якім трэба толькі захапляцца.

Шанцаў выжыць у яе цяпер не так і шмат. Але адзіны і толькі адзіны спосаб выратаваць яе, гэта

Размаўляць.

Тут і цяпер.

• 148
• 0
• 0
• 1
• 0
• 1
• 2
• 0