Наста Кудасова разместила в своем фейсбуке стихотворение «Жаданне».

Наста Кудасова. Фото Дарьи Роскач
Я гладзіла спінкі няўрымслівым водам Дняпра,
Касматым лясам казытала імхоў падпашкі.
Так шмат было гора, ды ўсё-такі — болей дабра
Адмераў мне хтосьці спагадлівы і бязважкі.
Усё, чаго б толькі я ні пажадала знайсці,
Ён шчодра даваў мне — хіба ж наракаць я стану?
Адно засталося жаданне: паспець пры жыцці
Убачыць паўночнае ззянне і смерць тырана.
-
Вышел новый том «Даследаванняў і матэрыялаў» Николая Хаустовича
-
«Если бы я был следователем КГБ, я бы подчеркнул то же самое». Федута — о скрытых смыслах «Колосьев под серпом твоим», внимании силовиков к своей рукописи и загадке с третьей частью романа Короткевича
-
Андрей Александров. Наша свабода. Стихотворение
Комментарии