Kali Džon Lenan u svajoj «Imagine» abiacaŭ niepaźbiežnaje źniknieńnie krain, relihij i połaŭ, jon nie chacieŭ skazać, što na Ziamli nie zastaniecca zusim nijakaj movy.
Chto b tady zmoh acanić biazdonnaje bahaćcie tekstaŭ «Beatles»? U cełym u apošnija dziesiacihodździ čałaviectva raźvivajecca pavodle hienijalnaha planu liverpulskaha pakutnika. Adnak čas ad času na šlachu tryjumfalnaha šeścia anhłasaksonskaj cyvilizacyi ŭźnikajuć niečakanyja ačahi supracivu.
Pavodle ŭsich raskładaŭ pieramožcam konkursu pa pryvatyzacyi najbujniejšaha polskaha mietalurhičnaha kambinatu «Huta Częstochowa», jaki dahetul naležaŭ dziaržavie, musiła stać transnacyjanalnaja (dakładniej, brytana-indyjskaja) «Mittal Steel». Viadoma, anhielski klok mocna vytchnuŭsia za apošniaje stahodździe i jaho treba čas ad času ŭzbudžać kamasutrami, ale, tak ci inakš, Brytanskaja imperyja mabilizavała svaje najlepšyja siły.
«Mittal Steel» prapanavała najlepšuju canu, ale jana ŭžo i tak prahłynuła ładny kavałak polskaha mietalurhičnaha piraha. Isnuje realnaja pahroza manapalizacyi rynku. «Łakšmi Mitał» užo kantraluje 50% koksachimičnaj haliny Polščy i adnu za adnoj skuplaje šlonskija šachty. Zrešty, samy bahaty indus planety — adnačasova i samy bahaty anhličanin (Abramovič adpačyvaje), i navat kazach; jaho słava i bahaćcie daŭno zasłanili Tadž-Machał i inšyja skarby Ahry.
Ale polski ŭrad, uklučna z Kvaśnieŭskim, jasna daŭ zrazumieć, što niezadavoleny vynikami konkursu. Zaŭparcilisia prafsajuzy, nia daŭšy «Mittal» svoječasova zdać u Ministerstva dziaržmajomaści poŭny pakiet patrebnych dakumentaŭ. Takim čynam, pryjarytetnaje prava na nabyćcio čanstachoŭskaj huty pakul pierachodzić da maładoj ambicyjnaj ukrainskaj karparacyi «Indystryjalny sajuz Danbasu» z štab-kvateraj u Daniecku, jakoj krychu bolš za 10 hadoŭ i jakaja ŭ apošnija hady surjozna paluje na byłuju dziaržmajomaść u Centralnaj Eŭropie.
Užo sama nazva vatahi sarmackich imperyjalistaŭ nie pakidaje anijakaha sumnievu ŭ ich ahresiŭna-retrahradzkich pamknieńniach. Kožny ščyry biełaruski intelektuał ad kałyski viedaje, što śviet navokał daŭno ŭstupiŭ u postindustryjalnuju fazu. Až tut takaja nachabna-cyničnaja deklaracyja ŭłasnaha nievuctva dy ciemrašalstva!
Zrešty, ŭ hetaj sensacyjnaj historyi ŭsio vyhladaje znakavym, hipertrafavanym. Čanstachova — nacyjanalny sanktuaryj Maci Božaj, samaje kultavaje miesca polskaha katalicyzmu. Tym bolš niečakanaj, niezaprahramavanaj padajecca pazycyja palakaŭ. Moža, jany jašče pieradumajuć? Addać katalickuju śviatyniu na rabunak naščadkam Bahuna i Tarasa Bulby! Ad časoŭ padstupnaj Hadziackaj zmovy (1659), jakaja ledź była nie ŭtvaryła Reč Paspalituju troch palityčnych narodaŭ — Polščy, Litvy i Ŭkrainy, — nad zvykłaj pabudovaj mentalnaha Suśvietu nie navisała takaja žachlivaja pahroza. Nichto nia moh zapadozryć prahresiŭnuju i łahodnuju Polšču, što cicha dažyvała svoj viek u nadziejnych rukach «lavicy», što jana raptam vykinie taki vybryk.
Apošnija 250 hadoŭ u Varšavie pasłuchmiana-davierliva vykonvali ŭsie zachodnija rekamendacyi, čaho b heta ni kaštavała. Hadoŭ 10 tamu Polšča, Vuhorščyna, Čechija i Słavakija stvaryli byli t.zv. Vyšahradzkuju hrupu, ale struktury centralnaeŭrapiejskaj salidarnaści ź jaje nia vyjšła. Pačuŭšy zvon eŭra, byłyja paddanyja Jahielonaŭ — kožny paasobku — spakusilisia miakkimi bruselskimi fatelami i niachiłymi akładami eŭrakamisaraŭ. Praŭda, ich płaciać nia kožnamu centralnaeŭrapiejcu, ale i rašeńni ab losie nacyj prymajuć nia ŭsie.
Naš žłobinski BMZ naziraje za ŭsioj hetaj baraćboj z nacyjanalna-alimpijskim spakojem. Na bejsyk-inhliš havorać i dumajuć miljardy ludcoŭ, i to jakich, a lachaŭ z chachłami razam i 100 miljonaŭ nie naźbirajecca. to chiba biełarusaŭ u tuju varonku zaciahnie? Viadoma kali b słavianski spažyviec nia byŭ u takoj stupieni psychalahična zaležny ad usialakich Bekchiemaŭ... dy što pra niabiesnyja mihdały maryć.
Kamientary