My — biełarusy, jakija volaj losu apynulisia ŭ Maskvie i, na žal, fizyčna nia majem mahčymaści być razam ź ziemlakami na Płoščy, — taksama źbiaremsia siońnia kala biełaruskaj ambasady, kab pravodzić u apošni šlach mužnuju i pryhožuju biełaruskuju žančynu Irynu Kazulinu; kab padtrymać harotnuju i adnačasova niepachisnuju siamju Kazulinych; kab dadać svoj hołas da tysiač tych, chto patrabuje vyzvaleńnia niezakonna asudžanaha Alaksandra Kazulina.
My zaklikajem pryjści biełarusaŭ a 20 hadzinie (pa maskoŭskim časie) da budynku ambasady Respubliki Biełaruś u Maskvie (metro «Kitaj‑horod» Adras: vuł.Marasiejka, d.17/6), kab uskłaści kvietki na našaj, biełaruskaj, ziamli ŭ Maskvie; zapalić śviečki pamiaci; źviarnucca da Boha, kab byŭ miłasernym da spadaryni Iryny; pamalicca razam pra los našaje Baćkaŭščyny…
«Ludzi Biełarusi! My źviartajemsia da vas u vielmi ciažkuju chvilinu dla našaj siamji — my stracili našu lubimuju maci. Siońnia da nas prychodziać, telefanujuć i pišuć mnostva ludziej z vykazvańniem spačuvańnia ŭ našym hory. Našy sercy rvucca na častki. My nie možam pachavać maci biez našaha baćki. My ŭdziačnyja vam za vašu padtrymku i ŭdzieł. Budziem razam u hety ciažki čas!» — heta słovy sa zvarota dočak palitviaźnia Alaksandra Kazulina, Volhi i Julii.
Viedajem, što biełarusy prahladajuć lenty navinaŭ biełaruskich niezaležnych krynicaŭ (tym bolš siońnia ŭ Rasiei vychodny dzień). Spadziajemsia, što i hetaje paviedamleńnie budzie zaŭvažana biełarusami Maskvy i jany nie zastanucca abyjakavymi, pryjduć a 20 hadzinie da ambasady, kab adnačasova ź ziemlakami, jakija źbiarucca razam u Miensku, ušanavać pamiać Iryny Kazulinaj.
Kvietki, vianki, śviečki, partrety I.Kazulinaj buduć darečy. Prośba, nia treba nijakich plakataŭ, śćiahoŭ dy hučnych lozunhaŭ: heta nie palityčnaja akcyja. Heta žałoba…
Dziakuj usim tym, chto budzie tam razam z nami.
Žyvie Biełaruś!
Ciapier čytajuć
Śviatłana Cichanoŭskaja zaviała treds. Što joj pišuć biełarusy?7
Kamientary