Pra heta jon zajaviŭ učora, prymajučy kadravyja rašeńni.
«Čas, viadoma, u nas niaprosty, — kanstatavaŭ jon. — Nu, što rabić, čas vybraŭ nas. Tamu nam daviadziecca ŭ hety čas žyć i spravaj zajmacca, vydavać vynik».
Kiraŭnik dziaržavy adznačyŭ, što ŭ hetych vielmi składanych umovach treba paśpiachova pravieści ŭsie viesnavyja palavyja raboty. «Pierabolšvać prablemu nie raju vam. Prosta treba ŭsiudy mieć sistemu i navieści paradak. Paradak pavinien być va ŭsim! Nie treba zališnie zaciskać ludziej, niachaj pracujuć, pakazvajuć siabie. Ale technałahičnuju dyscyplinu nichto nie admianiaŭ. I heta žalezna pavinna być, usia vaša rabota pavinna być padparadkavana hetamu, i ŭsie pavinny krucicca vakoł hetych technałohij», - skazaŭ jon.
«Ja nie razumieju, čaho nie chapaje? Uhnajeńni jość, nasieńnie jość, - dadaŭ jon. - Usio jość. Techniki, užo vioska kaža, nie treba bolš. Ale patrebny paradak».
Alaksandr Łukašenka pastaviŭ zadaču pradpryjemstvam vyrabić u nieabchodnym dla vioski abjomie ŭhnajeńni, kab nie vyvozić valutu z krainy, zakuplajučy za miežami Biełarusi toje, što možna vyrabić samim.
«Inakš kažučy, treba zaniacca vyrašeńniem elemientarnych pytańniaŭ. Vyrašyŭšy ich, vy znojdziecie tyja 25 pracentaŭ sabiekoštu, ab jakich ja havaryŭ. A ŭ sielskaj haspadarcy, ja vam skažu, heta nie 25 pracentaŭ sabiekoštu, my tam vialikija hrošy možam znajści», - ličyć kiraŭnik dziaržavy.-
Kamientary