Jakoj dziaŭčynie chutčej dapamohuć u Minsku z valizkaj: u karotkaj spadnicy ci ŭ džynsach? VIDEAekśpierymient
My nadzieli na adnu i tuju ž dziaŭčynu spačatku stereatypny žanocki vobraz: tonkija kałhotki, karotkaja spadnica, šuba i abcasy. A paśla pieraapranuli jaje ŭ łuk №2: krasoŭki, džynsy-bojfrendy, puchavik. Ci budzie heta mieć značeńnie, kali patrebna dapamoha ź ciažkaj, amal 20-kiłahramovaj sumkaj?
My ščyra vieryli ŭ toje, što nie. Ale na spravie ŭ pieršym vobrazie dziaŭčyna časam nie paśpiavała navat padniać valizku, jak jaje vychoplivali z ruk i dapamahali danieści da patrebnaha miesca. U druhoj situacyi, kab dać piešachodam šaniec prajavić kłopat, nam pryjšłosia «hulać» pa horadzie ŭdvaja daŭžej.
Cikava taksama, što «hłamurnuju» dziaŭčynu mužčyny pa zmoŭčvańni ŭsprymali jak lehkadumnuju i bieź lišnich preludyj chutka klikali na «kavu z kańjakom» i «pahrecca». Chłopcy ž, što išli ź dziaŭčatami, u pryncypie dapamahali vielmi redka.
Ale što my raskazvajem, pahladzicie lepš sami, jak usio było.
Jak ličycie, ci treba dapamahać tym, chto nie prosić pra heta?
Kamientary