10 krasavika z aŭtamabilnaha mosta cieraz Sož skoknuła 17-hadovaja vučanica adnaho z homielskich kaledžaŭ. Paźniej stała viadoma, što heta była jaje druhaja sproba suicydu za adzin dzień.
Jak raspaviali «Našaj Nivie» krynicy z kaledža, apošniaj kroplaj dla dziaŭčynki stała vyvałačka, jakuju dyrektarka ŭstanovy publična zładziła niepasredna padčas zaniatkaŭ.
«Išoŭ zaniatak, ale vykładčyka nie było. Vučni trochi hamanili, hutaryli pamiž saboj. Raptam u kabiniet zajšła dyrektarka, abviała pozirkam i spyniłasia na toj samaj dziaŭčynie. Nie viedaju čamu, moža prosta nie pašancavała, bo dziaŭčyna bližej za ŭsich da jaje siadzieła, - raspaviadaje surazmoŭca. — Dziaŭčynka siadzieła z telefonam i jeła čupa-čups. Karaciej, dyrektarka nakinułasia na jaje i pačała kryčać, kab taja vykinuła cukierku, tolki što nie vydzirała toj čupa-čups z rota dziaŭčyny. Dobra, vykinuli. Tady dyrektarka pačała kryčać, maŭlaŭ, čaho dziaŭčyna siadzić z telefonam, pačała jaho vyryvać».
Telefon dyrektarka zabrała, paśla vyvieła dziaŭčynu na kalidor, dzie praciahnuła hučna jaje adčytvać, śćviardžaje surazmoŭca.
«Praz paru chvilinaŭ dziaŭčynka viarnułasia ŭ kabiniet. Pakałupałasia ŭ svajoj torbie i vyjšła. Padumali, moža, pajšła papłakać. Ale paźniej vyśvietliłasia, što jana sprabavała ŭskryć vieny ŭ prybiralni», — praciahvaje vidavočca.
Paśla dziaŭčynu adviali da miascovaha psichołaha. Što było dalej — nieviadoma. Ale ŭ toj ža dzień jana kinułasia z masta ŭ Sož.
Hetuju historyju paŭtaryli niekalki surazmoŭcaŭ z kaledža.
Dyrektarka kaledža paviedamiła, što takaja viersija padziej — chłuśnia. Maŭlaŭ, na dziaŭčynku jana nie kryčała i svarki nie było.
Miascovyja ŚMI pisali, što paśla skokaŭ u raku dziaŭčyna trapiła ŭ reanimacyju. Praŭda, vučni kaledža kažuć, što situacyja była nie takoj surjoznaj.
«Ludzi bačyli, što jana vypłyła sama. Adnahrupnicy ŭžo jaje čakajuć, a ŭ špital da jaje nosiać kanśpiekty pa prapuščanych parach», — kaža surazmoŭca z kaledža. Jon paviedamlaje, što dziaŭčyna atrymała tolki siniaki. Ciapier joj akazvajuć psichałahičnuju dapamohu, tamu jana pakul nie viarnułasia na vučobu.
Pa horadzie chodziać čutki, nibyta dyrektarka paśla zdareńnia praviała schod, na jakim sprabavała vyśvietlić, ci nie źviazvaje chto tuju svarku z nastupnymi padziejami.
Ale vučni hety momant abviarhajuć.
«Dyrektarka sapraŭdy pravodziła schod, ale nie ŭzhadvała, chto vinavaty ci ŭvohule chto maje dačynieńnie da historyi. Usio abmiežavałasia ślaźlivaj pramovaj, što padletki siońnia žorstkija, treba adzin adnaho šanavać i što internet — heta zło», — kažuć vučni.
Viadoma, što dziaŭčynka — sirata. Jaje apisvajuć jak «emacyjanalnuju, ale cichuju, amal što zabituju» dziaŭčynu, jakaja ź ciažkaściu naładžvała kantakty z adnahrupnicami. Žyvie jana ŭ internacie, a dyrektarka kaledža ličycca sacyjalnaj apiakunkaj dziaŭčyny.
Ciapier čytajuć
Najbujniejšaj u śviecie fan-supolnaściu Łedzi Hahi kiruje chłopiec ź Minska, jaki adsiedzieŭ za pratesty. Rasijanie paśpiašalisia zapisać jaho ŭ svaje
Kamientary