«Paśla hetych zabojstvaŭ usich starych, chto adzin žyŭ, dzieci pazabirali. Strašna»

Śmierć 79-hadovaha Michaiła Šuhaleja ŭ vioscy Suchoŭčycy Kapylskaha rajona pravaachoŭniki spačatku paličyli niaščasnym vypadkam. Vyrašyli, što dzied zhareŭ praź niaspraŭnuju pieč. Šuhaleja pachavali, ale nieŭzabavie cieła daviałosia ekshumiravać — adbyŭsia napad na jaho adnaviaskoŭku. U jaje patrabavali hrošy i pahražali: «Nie addasi — budzie tabie toje, što i Šuhaleju». Što pra hetuju situacyju dumajuć dzieci zabitaha viaskoŭca?

Pavialičyć

U Słucku praciahvajecca sud nad tryma viaskoŭcami: ich vinavaciać u zabojstvach i rabaŭnictvie piensijanieraŭ. Jany zabivali starych, paśla padpalvali ich damy.

Čytajcie: «Vicia skazaŭ, što na im vosiem trupaŭ». Traim žycharam Słuččyny pahražaje rasstreł

U vioscy Uljanaŭka Słuckaha rajona achviaraj staŭ 94-hadovy Uładzimir Harkavy. U susiednich Suchoŭčycach zabili 79-hadovaha Michaiła Šuhaleja.

Padazravanyja Viktar Skrundzik i Valancin Bušnin padčas suda. Fota Siarhieja Bałaja, Tut.by

Praŭda vypłyła tolki paśla čarhovaha napadu. Novaj achviaraj Viktara Skrundzika stała Safija Macele z tych ža Suchoŭčyc. Mužčyna patrabavaŭ hrošy, źbivaŭ i dušyŭ achviaru, pryhavorvajučy: «Budzie tabie toje, što i Šuhaleju». Ale žančyna vyratavałasia — vyklikała milicyju, raspaviała padrabiaznaści. I tolki paśla jaje apovieda śmierciu Šuhaleja zanialisia znoŭ, navat cieła ekshumiravali.

«Siabry pryjšli da znajomaha piensijaniera Michaiła Šuhaleja pad padstavaj pradać zbožža. Skrundzik udaryŭ mužčynu ŭ hrudzi, a kali toj upaŭ, abharnuŭ vakoł jaho šyi zahadzia padrychtavanuju viaroŭku. Patrabavali hrošy. Kali piensijanier pierastaŭ supraciŭlacca, u jaho domie zładzili padpał, mužčyna, pa danych ekśpiertyzy, byŭ jašče žyvy. Tavaryšy vynieśli z saboj 50 rubloŭ», — paviedamlaŭ Tut.by padrabiaznaści zabojstva.

«Tak, sapraŭdy, spačatku razhladałasia viersija z hrubkaj. Ale ž patrebny byŭ čas, kab razabracca. Paźniej złavili hetych zabojcaŭ, — kaža «Našaj Nivie» Leanid Čarnikovič, staršynia Bleŭčyckaha sielsavieta, da jakoha naležać Suchoŭčycy. —

Na pachavańnie Šuhaleja ja nie jeździŭ: takoje nie pryniata. Kali pamior vieteran ci niejki asablivy čałaviek, zasłužany rabotnik ci niešta takoje — tady inšaja sprava. A heta ž było zvyčajnaje šarahovaje pachavańnie».

Niekatoryja padrabiaznaści raspavioŭ adzin z synoŭ Michaiła Šuhaleja. Ahułam u piensijaniera było troje synoŭ, usie jany žyvuć adnosna niedaloka — u Salihorsku, Kapyli i Bystrycy.

Michaił Šuhalej-małodšy ŭzhadaŭ nastupnaje:

«Śledčyja šukali zabojcaŭ, napeŭna, ja nie viedaju. Chto tam nam praŭdu skaža… Ekśpiertyza pakazała, što baćka zahinuŭ praz apioki i dym u lohkich. 

Pažarnyja skazali — zaharełasia ad truby. Ale piečka była zakrytaja, a dźviery začynienyja. Durniu zrazumieła, što zabojstva. Da taho ž my niadaŭna pierakładvali hrubku — zrabili narmalna, byli ŭpeŭnienyja, što ŭsio jakasna.

I ŭ dzień śmierci baćki da jaho zajazdžaŭ moj brat. U chacie ciopła było, jon skazaŭ baćku, kab toj hrubku nie raspalvaŭ.

Ale paśla zabojstva baćki my ŭ šoku byli. Tamu nie spračalisia. My skazali milicyi, što baćku dakładna zabili… Ale što nam adkazali — ja ŭžo nie pamiataju.

My taksama šukali zabojcaŭ. Ale susiedziaŭ tam niama, adna pažyłaja žančyna. Vioska ž vymiraje…

I paźniej, kali złavili taho zabojcu, stała viadoma, što heta jon.

Vy pahladzicie, što siońnia ŭvohule adbyvajecca. Ludzi jeści chočuć, a pracavać nichto nie choča. Jedzieš na pracu — a pad kramaj natoŭp staić. Voś i atrymlivajecca…»

U sudzie svaju vinu abvinavačanyja nie pryznali.

«U nas prabačeńnia nie prasili ni jany, ni ich svajaki», — raskazvaje «Našaj Nivie» Hanna, dačka Safii Macele. Jana razam z maci žyvie ŭ Suchoŭčycach. Žančyna kaža, što historyja z zabojstvami paŭpłyvała na viaskovaje žyćcio.

«Paśla hetych zabojstvaŭ usich starych, chto adzin žyŭ, dzieci pazabirali. Napałochalisia. Ciapier u vioscy tolki šeść žyłych damoŭ zastałosia», — kaža jana.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0