Jahor Marcinovič z-za krataŭ składaje turystyčnyja maršruty pa Biełarusi. Pahladzicie: jon pomnić kožnuju darohu i kaścioł
Pajšoŭ 55-y dzień, jak hałoŭnaha redaktara «Našaj Nivy» Jahora Marcinoviča niezakonna ŭtrymlivajuć za kratami. Z momantu, kali jaho źmiaścili ŭ SIZA, nijakija śledčyja dziejańni ź im nie pravodziacca. Jaho kinuli za kraty za žurnalisckuju dziejnaść, kab spynić dziejnaść NN. U izalatary Jahor šmat dumaje pra Biełaruś, u listach navat składaje turystyčnyja maršruty, pa jakich sam niadaŭna jeździŭ. Pačytajcie jahonyja ŭražańni ad vandrovak pa vakolicach Iŭja i Voranava. I kali vy tam nie byli, abaviazkova adpraŭlajciesia ŭ padarožža!
«Ja starajusia ŭsim pisać pra niejkija krutyja słavutaści bližej da ich doma, — piša Jahor. — Zhadaju pra Iŭje i Voranava.
Ja nie baču asablivaj kaštoŭnaści ŭ stełach-manumientach-abieliskach, ale Iŭje — adzinaje vyklučeńnie. Tam staić miehakanceptualny manumient z čatyrma kirunkami-ukazalnikami, jaki viadzie da kaścioła (kala jaho kopija Chrysta z Rya), pravasłaŭnaj carkvy, miačeci (a tam musulman realna šmat) i da sinahohi (nie zachavałasia). Voś taki simvał šmatnacyjanalnaj Biełarusi. A vakoł miačeci parniki z ahurkami. Musulmanie tam haspadarlivyja!
Dalej — Subotniki. Pryhožy kaścioł i chata Zianona Paźniaka. Napadaloku pałac u Žamysłaŭli. Heta jak Łazienki ŭ Varšavie, ale, pa-mojmu, niadaŭna byŭ pažar, tamu tam adnaŭlać i adnaŭlać.
Kiłamietraŭ 20 žorstkaj hravijki — i my ŭ Hieranionach. Tut pareštki zamka, samyja maleńkija pareštki z usich zamkaŭ Biełarusi) Faktyčna kavałak ściany pasiarod lesu, ale ź jakim zachapleńniem ja skakaŭ pa tym lesie) Nu i kaścioł u Hieranionach taksama pryhožy, prosta pad lesam-haroj.
A adtul my niejak prajazdžali da Hajciunišak. Heta na samaj miažy ź Litvoj. Psichbalnica dla tych, kaho adpravili za złačynstva na prymusovaje lačeńnie. Adziny dom-krepaść u Biełarusi! Na ŭvachodzie addaješ pašpart, ciabie zapisvajuć jak turysta i puskajuć na terytoryju. U adzin z pryjezdaŭ my navat unutr budynka trapili. Adčyniaješ dźviery — a na ciabie pacyjenty iduć)
Jašče paru kiłamietraŭ uhłybki — stohadovy jarki draŭlany kaścioł. Kanvieliški, pa-mojmu. Idealnaje miesca dla fotak u instahram) A kali viartacca na trasu, to tam kaścioł u Bieniakoniach (tam ci to chryścili, ci to pachavali Maryju, kachańnie Adama Mickieviča) i za piać kiłamietraŭ ad jaho siadziba Maryi, jaje baćkoŭ i muža. A pobač padlesak, dzie jana (zamužniaja dama!) sustrakałasia z Adamam. Usie miascovyja zahadkava ŭśmichajucca, kali zhadvajuć historyju) Voś takija noravy byli ŭ XIX stahodździ!
Pieravaha hetych miaścinaŭ u tym, što kožnyja niekalki kiłamietraŭ jość niešta vartaje i cikavaje. Tak što abaviazkova varta źjeździć!»
Na hetym tydni, 3-ha vieraśnia, u hałoŭnaha redaktara NN Dzień naradžeńnia. Zvyčajna ŭ hety dzień jon adpraŭlaŭsia ŭ padarožža. Ale sioleta praviadzie jaho ŭ ciesnaj kamiery, moža być, navat biez prahułki ŭ turemnym dvoryku. Pobač nie budzie ni siabroŭ, ni rodnych.
Kali łaska, padtrymajcie Jahora! Adpraŭcie jamu list, paštoŭku ci telehramu. Va ŭmovach cisku i pieraśledu heta adzinaje, što dapamahaje trymacca.
Jahor vielmi lubić Biełaruś. I kali vy napišacie jamu chacia b adzin cikavy fakt pra svoj rodny horad ci viosku, jamu budzie ŭdvaja pryjemniej. Turemnaja pošta pracuje vielmi marudna, tamu vinšavańni lepš adpraŭlać užo zaraz.
Adras: 220030, h. Minsk, vuł. Vaładarska, 2. SIZA №1
Marcinoviču Jahoru Alaksandraviču
Ciapier čytajuć
Pamiatajecie Asol Śliviec? Žyćcio frystajlistki źmianiłasia da niepaznavalnaści, ciapier jana Abihal5
Kamientary