Papa i Šyniejd O'Konar

U Vialikuju subotu ranicaj vypusk navinaŭ Euronews pačaŭsia siužetam pra Kryžovy šlach, jaki adbyŭsia napiaredadni ŭ Rymie. Heta cyrymonija tranślavałasia na telekanale «Ład». Euronews nie staŭ zatrymlivacca na źmieście i sensie vystuleńnia Papy Bieniedykta ChVI, ale adrazu pierajšoŭ da temy skandału vakoł katalickich śviataroŭ-piedafiłaŭ.

Napiaredadni ŭ piatnicu asabisty duchaŭnik Papy Rańjera Kantałamiesa vystupiŭ pierad prychadžanami ŭ jaho abaronu. Kantałamiesa spasłaŭsia na list svajho pryjaciela-jaŭreja, jaki «z ahidaj sočyć za ahresiŭnymi napadkami na kaścioł i Papu».

«Vykarystańnie stereatypaŭ, źmiaščeńnie asabistaj adkaznaści ŭ bok kalektyŭnaj viny nahadvajuć mnie pra najbolš haniebnyja aśpiekty antysiemityzmu», – skazaŭ katalicki śviatar.

Vatykan zajaviŭ, što jaho słovy nie adlustroŭvajuć aficyjnuju pazicyju Papskaha Pasadu. Ale, jak i treba było čakać, hetaje vykazvańnie vyklikała rezki pratest z boku jaŭrejskich arhanizacyj, jakija ličać, prynamsi, niedarečnym paraŭnańnie krytyki Vatykana z Chałakostam. Kanał Euronews pakazaŭ frahmient vystupu adnaho z pradstaŭnikoŭ takich arhanizacyj, jaki zajaviŭ, što samo adznačeńnie Vialikaj piatnicy ŭžo šmat stahodździaŭ zastajecca prajavaj antysiemityzmu. Vyhladaje, my na parozie novaha relihijnaha kanfliktu.

Čamu tak? Čamu ŭ dni vialikaha postu pierad adnym z hałoŭnych chryścijanskich śviataŭ – dni, jakija patrabujuć ad nas najbolšaj unutranaj zasiarodžanaści i razvahaŭ, adbyvajucca rečy sapraŭdy ahidnyja i navat žudasnyja? Moža, prosta tamu, što ŭ taki čas my bolš vostra adčuvajem i reahujem na toje, da čaho śviet daŭno pryzvyčaiŭsia?

U paniadziełak u Maskvie adbyŭsia terakt, jaki zabraŭ sorak žyćciaŭ. I adrazu znajšlisia taksisty, jakija vyrašyli nažycca na prablemach z transpartam. A nastupnym dniom, kali maskvičy pryjšli ŭskłaści kvietki ŭ pamiać achviaraŭ na stancyi mietro «Instytut Kultury», niejki bambiza, były student pravasłaŭnaha ŭniviersiteta ŭdaryŭ pa hałavie 82-chhadovuju žančynu, viadomuju pravaabaroncu Ludmiłu Alaksiejevu. Ale pra heta aficyjnyja rasijskija telekanały nie paviedamili – niecikava.

Čarhovy skandał vakoł vypadkaŭ piedafilii ŭ katalickich navučalnych ustanovach, jakija mieli miesca šmat hadoŭ tamu, voś užo niekalki tydniaŭ nabiraje abaroty.

Infarmacyjnyja kanały z asablivaj prystrasnaściu sočać za ŭsimi padrabiaznaściami skandału i vykazvańniami pra jaho. Padajecca, hetaja tema pačała vyciskać na druhi płan navat terakty. Što ž tut dziŭnaha – piedafilija była i zastaniecca siarod tem, jakaja vyklikaje pavyšanuju ŭvahu šyrokaj publiki. A tut jašče zamiašanyja vysokapastaŭlenyja śviatary.

Hałoŭnym vinavatym abvieščany asabista Papa Bieniedykt XVI, jaki, nibyta, zamoŭčvaŭ skandalnyja fakty raniej i sprabuje zamoŭčvać ich nadalej.

Čamuści nie zhadvajecca toje, što pantyfik nie adnojčy asabista sustrakaŭsia z achviarami piedafilii – u ZŠA, Aŭstralii, Novaj Ziełandyi, publična vykazvaŭ spačuvańni i prynosiŭ prabačeńni achviaram ad imia Kaścioła, rabiŭ usio ad jaho zaležnaje, kab im dapamahčy.

Amal niezaŭvažanym zastałosia i Pastyrskaje pasłańnie Śviaciejšaha Ajca Bieniedykta XVI katalikam Irłandyi, apublikavanaje na sajcie Vatykana 19 sakavika. Papa piša, u pryvatnaści: «...prablema hvałtu ŭ dačynieńni niepaŭnahadovych nie jość śpiecyfičnaj ni dla Irłandyi, ni dla Kaścioła. Tym nie mienš, zadača, jakaja ciapier staić pierad vami, palahaje na tym, kab vyrašyć prablemu hvałtu, jakaja vyjaviłasia ŭnutry irłandskaj katalickaj hramady, i zrabić heta z mužnaściu i rašučaściu. I chaj nichto nie dumaje, što hetaja ciažkaja situacyja vyrašycca ŭ chutkim časie. Užo dasiahnuty realny prahres, ale značna bolej jašče treba zrabić. Dla hetaha patrebny nastojlivaść i malitva, razam z ahromnistym spadziavańniem na acalajučuju siłu Božaj dabryni. Razam z tym, ja pierakanany ŭ tym, što dla taho, kab vypravicca ad hetaj balučaj rany, Kaścioł Irłandyi pavinien, pierš za ŭsio, pryznać pierad Hospadam i pierad lud́mi ciažkija hrachi, ździejśnienyja suprać biezabaronnych dziaciej. Takoje pryznańnie ŭ supravadžeńni ščyraha škadavańnia ab škodzie, učynienaj paciarpiełym i ich siemjam, pavinna pryvieści da supolnych namahańniaŭ u zabiaśpiačeńni abarony dziaciej ad takich złačynstvaŭ u budučyni».

Abvinavačańni ŭ tym, što tryccać hadoŭ tamu Jozaf Ratcynhier, jaki byŭ tady archijepiskapam Miunchienskim i Frajzinhskim, chavaŭ fakty sieksualnych damahańniaŭ da dziaciej z boku adnaho sa śviataroŭ, pabudavanyja na padtasoŭcy faktaŭ i prosta manie. Baćki paciarpiełych dziaciej nie stali źviartacca tady ŭ palicyju, kab paźbiehnuć rozhałasu. Paźniej śviatar (jaho proźvišča Chalerman) byŭ pryznany sudom u razbeščvańni małaletnich i atrymaŭ paŭtara hoda ŭmoŭna. Ale heta było ŭžo ŭ 1986 hodzie.

Jozaf Ratcynhier jašče za čatyry hady da taho byŭ pieraviedzieny ŭ Rym prefiektam Kanhrehacyi vieravučeńnia. U 2001 hodzie jon razasłaŭ śviataram cyrkular, u jakim pradpisvałasia razhladać fakty sieksualnych damahaniaŭ śviataroŭ da dziaciej kanfidencyjna. Razhladać, a nie chavać!

Na žal, vystupać z abviaržeńniami, pryvodzić fakty, supastaŭlać ich – vyhladaje davoli biessensoŭnym na fonie isteryi, jakaja achapiła vialikuju častku presy. Jak tut nie ŭzhadać kryki natoŭpu: «Chaj budzie ŭkryžavany!» (Maćviej; 27: 22-23).

Havorka, viadoma, nie pra toje, što Kaścioł albo Pravasłaŭnaja Carkva, ijerarchi i ŭvohule śviatary pavinny być pa-za krytykaj.

Ale kali z krytykaj Papy Rymskaha vystupaje, naprykład, rok-zorka Šynejd O'Konar...

Sprava nie ŭ tym, što zorku ŭ dziacinstvie vyklučyli z katalickaj škoły i jana trapiła ŭ turmu za kradziež. I nie ŭ tym, što skandalnaja słava Šyniejd časam išła napieradzie artystyčnaj (Naprykład, padčas adnaho z kancertaŭ u ZŠA ŭ siaredzinie 90-ch jana publična razarvała na scenie partret Papy Rymskaha Jana Paŭła II). I navat nie ŭ tym, što jaje maniery i źniešni vyhlad, miakka kažučy, adroźnivajucca ad tradycyjnych. Mahčyma, kali b jana pryjechała ŭ Biełaruś, rada pa marali načale z Čarhincom zajaviła b, što jaje kancerty pahražajuć mientalitetu biełaruskaha narodu, hetak ža, jak «Ramštajn». Ale jana ŭsio taki rok-śpiavačaka, a nie zorka savieckaj estrady, kab być prykładam dla pijanieraŭ.

Uražvaje taja biezapielacyjnaść, ź jakoj artystka nie prosta krytykuje – zaklikaje pryciahnuć Papu Rymskaha da kryminalnaj adkaznaści.

Joj ad samaha pačatku ŭsio jasna: chto vinavaty i što rabić. Hetak sama, na žal, jak i miljonam ludziej, jakija nie chodziać u carkvu, ci prychodziać u jaje tolki na Vialikdzień, kab potym «razhaviecca», ale ličać, što jany majuć prava ŭsich i ŭsio sudzić – u tym liku śviataroŭ, za toje, što jany niedastatkova śviatyja z hledzišča publičnaj marali.

Ajciec Alaksandr Nadsan u svaim Vielikodnym pasłańni znajšoŭ cudoŭnyja słovy, jak supraćstajać ahresii: «lačyć rany i sunimać bol». Heta kaža mudry čałaviek, śviatar, jaki maje ahromnisty duchoŭny dośvied. A što ž rabić nam, jakija takoha dośviedu nie majuć? Dla pačatku prapanavaŭ by ŭspomnić zapaviet: «Nie sudzicie...»

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0