Bialacki: Pieršy raz ja byŭ na śviatkavańni Dnia Voli ŭ 1983 ci 84‑m hodzie, u lesie pad Mienskam, dzie padpolna sabrałasia paru dziasiatkaŭ moładzi
Pravaabaronca, nobieleŭski łaŭreat i eks-palitviazień u svaim fejsbuku napisaŭ, jak adznačaŭ Dzień Voli ŭ svaim žyćci.
«Dzień Voli ŭ kałonii prachodziŭ dla mianie budzionna. Administracyja, jak i dobraja častka biełarusaŭ, na žal, ničoha nie viedaje pra hetaje śviata. Ja, pa mahčymaści, raspaviadaŭ najpierš palityčnym viaźniam, ale i nie tolki im… U 22‑m hodzie 25‑ha sakavika ja siadzieŭ u mienskim SIZA ŭ «dvojcy», i ŭkraincy bilisia za svaju i za našuju niezaležnaść, u 24‑ym — iznoŭ u «dvojcy», tolki ŭžo ŭ horackaj kałonii ŭ PKT. U abaviazki majho sukamiernika, zabojcy i narkamana, uvachodziŭ štotydniovy dakład apieratyŭniku pra maje pavodziny. Tak što prychodziłasia śviatkavać samomu z saboj.
Dzień Voli zaŭsiody ŭspryjmaŭsia mnoj jak śvietłaje śviata z prysmakam horyčy. Bahata zroblena, ale sapraŭdnaj voli my jašče nie dabilisia.
Pieršy raz ja byŭ na śviatkavańni Dnia Voli ŭ 1983 ci 84 hodzie, u lesie pad Mienskam, dzie padpolna sabrałasia paru dziasiatkaŭ moładzi.
My padniali bieł-čyrvona-bieły ściah, praśpiavali «My vyjdziem ščylnymi radami», vypili pa kropli. Była radaść, što ja z marami pra niezaležnuju Biełaruś žyvu nie adzin», — napisaŭ jon.
Ciapier čytajuć
«Miesiacami ŭ kabinie, na siabie zabiŭ. I staŭ pytać: moža, žonka taksama budzie pracavać?». Čamu emihracyja raźbivaje siemji i što rabić, kab usio papravić3737
Kamientary