Cyhankoŭ: Babaryka značna bližejšy da pazicyi ofisa Śviatłany Cichanoŭskaj, čym da vykazvańniaŭ «babarykancaŭ»

«Babaryka suprać «babarykancaŭ»? OK, ok, chajpavy «zahałovak» dla hetych natatak, ale ž sapraŭdy, składvajecca ŭražańnie, što Viktar Babaryka (prynamsi, u temie sankcyj) značna bližejšy da pazicyi ofisa Śviatłany Cichanoŭskaj, čym da niekatorych vykazvańniaŭ tych ludziej, jakich nazyvajuć «babarykancami».

Ale pa paradku. Viktar Babaryka daŭ amal trochhadzinnaje intervju prajektu Našaj Nivy «Tok» — samy maštabny i ŭsiebakovy jahony vystup u miedyja paśla vyzvaleńnia.

Na hety momant vyhladaje, što intervju vyklikała pieravažna pazityŭnyja vodhuki ŭ ŚMI i ŭ sacyjalnych sietkach. (Biezumoŭna, ja maju na ŭvazie toj siehmient biełaruskaha hramadstva, jaki maje mahčymaść publična vykazvać svaje dumki pa palityčnych pytańniach — a heta pieravažna ludzi, jakija znachodziacca za miežami Biełarusi). Moža, z-za taho, što padčas prahladu intervju skłałasia ŭražańnie, što Viktar Babaryka, pa-pieršaje, havaryŭ ščyra i nie sychodziŭ u abstraktnyja razvahi (jak było va Ukrainie pra Krym), a, pa-druhoje, užo vyznačyŭ svaju vyraznuju pazicyju pa bolšaści z tych haračych pytańniach, jakija najbolš chvalujuć hramadstva.

Tut možna zhadać, kolki krytyki vyklikała intervju Maryi Kaleśnikavaj Dudziu — pierš za ŭsio, jaje tezisy pra źmiakčeńnia sankcyj i dyjałoh z režymam. Pa hetaj temie Babaryka vykazaŭsia davoli kankretna — «Jak sabie ŭjavić Jeŭropu, jakaja razumieje, što ŭvodzilisia sankcyi i suprać Rasii, i suprać Biełarusi — i my budziem zdymać sankcyi ź Biełarusi, ale nie budziem zdymać sankcyi z Rasii? Ci naadvarot. Tak nie byvaje. Heta pakiet. Jany ŭvodzilisia razam, z roznymi abmiežavańniami, ale ŭ pryncypie za adno i toje ž». Albo jašče — «Ja liču adnaznačna pravilnym: nie mohuć zdymacca sankcyi z tych i pradpryjemstvaŭ, i ludziej, chto zadziejničany ŭ vytvorčaści ci ŭ padtrymcy vajny»

Jak na maju razumieńnie, Babaryka demanstruje prahmatyzm i realistyčnuju acenku situacyi. U tym sensie, što — my možam niečaha chacieć i prahnuć, ale ci realistyčna siońnia hetaha dabivacca.

«Pytańnie jakraz abmiarkoŭvajecca ŭ tym, što moža dziejnaja siońnia ŭłada Biełarusi zrabić asobna ad Rasii? I tady Jeŭropa prychodzić i kaža: što vy možacie zrabić? Vy možacie zrabić vielmi abmiežavanuju kolkaść rečaŭ», — zajaŭlaje Babaryka. 

Ź intervju składvajecca ŭražańnie, što Babaryka, prynamsi, u temie sankcyj značna bližejšy da pazicyi ofisa Śviatłany Cichanoŭskaj, čym da niekatorych vykazvańniaŭ tych ludziej, jakich nazyvajuć «babarykancami».

Varta nahadać, što niekatoryja ź ich davoli daŭno aktyŭna krytykavali ofis i atačeńnie Śviatłany Cichanoŭskaj, faktyčna viedučy ź im zaciatuju ideałahičnuju vajnu. A voś vychodzić Babaryka na volu, i ničym nie padryvaje jaje aŭtarytet, nie zajaŭlaje, što jana nikoha nie pradstaŭlaje, i jak vyhladaje na ciapierašni momant, nie źbirajecca stvarać niejki alternatyŭny centr siły (ci biaśsilla:)

Nakont unutranaj baraćby siarod apazicyi Viktar Babaryka vykazaŭsia taksama davoli adnaznačna — «Navošta nam dzialić skuru niezabitaha miadźviedzia? Miadźviedzia ž niama». Adzinaje, što zastajecca dzialić — heta dzialić hrošy. Ale dzialić hrošy Babaryka nie maje ani namieru ani žadańnia. «Ja nikoli ŭ žyćci nie zajmaŭsia palitykaj z hledzišča zabieśpiačeńnia ŭłasnaha isnavańnia. Tamu hety piroh dla siabie ja dakładna dzialić nie budu».

• 10
• 1
• 1
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0