Zakvitnieła dreva hinkha ŭ Homieli

Upieršyniu ŭ Homielskim centralnym parku zakvitnieła mužčynskaje dreva hinkha. Kaliści samyja pieršyja drevy, jakija ličacca reliktavymi, byli pasadžanyja ŭ parku jaho zasnavalnikami kniaziami Paskievičami.

Na žal, tyja ŭnikalnyja drevy padzialili los mnohich žycharoŭ Homielščyny — jany byli źniščanyja ŭ lichalećcie Vialikaj Ajčynnaj vajny. Uzamien ich u 60‑ia hady byli vysadžany novyja. Prykładna hadoŭ 10 tamu zakvitnieła žanočaje dreva — maleńkimi biełymi kvietkami. Ale ž mužčynskaje dreva było jašče «zusim junakom», raskazvaje zahadčyca navukova‑aśvietnickaha adździeła Homielskaha pałacava‑parkavaha ansambla Nadzieja Brahina:

— Ciapier naš «junak» staŭ sapraŭdnym mužčynam — zakvitnieŭ kataškami. Upieršyniu mužčynskaje dreva hinkha biłoba dvuchłopaścievaha ćvicie prykładna ŭ 50 hadoŭ. Hinkha — «žyvy vykapień», dreva isnavała ad 2,5 miljarda da 250 miljonaŭ hadoŭ tamu. Heta adziny pradstaŭnik «pierachodnaha źviana» pamiž paparatnikami i chvojnymi raślinami. Pry hetym dreva ŭstojlivaje da zadymleńnia pavietra, hrybkovych i virusnych zachvorvańniaŭ i navat nasiakomych. Pra jaho jość cikavyja historyi. Kostačka dreva jadomaja — sałodzieńkaja. Atrymlivajucca takija abrykosiki — niezdarma ž jašče adna nazva dreva ŭ pierakładzie ź japonskaj movy — siarebrany abrykos.

U Japonii kostačku spažyvajuć razam z sake — kab nie pjanieć. Draŭnina hinkha praktyčna nie zharaje. Raskazvajuć, što ŭ Kitai ŭ 1623 hodzie zdaryŭsia pažar, drevy vakoł zahinuli, a hetaje było paškodžana, ale vyžyła. Jość lehienda, zhodna ź jakoj, mužčynskaje i žanočaje drevy hinkha — heta junak i dziaŭčyna, jakija vielmi kachali adno adnaho, ale nie zdahadvalisia pra toje, što pačućci ŭzajemnyja. Dziaŭčyna źviarnułasia da Boha, kab dačakacca ŭzajemnaści ad junaka, i paprasiła pieratvareńnia ŭ dreva, jakoje žyvie na Ziamli vielmi doŭha. Boh vykanaŭ jaje žadańnie i daŭ joj imia Hinkha. Adnojčy junak pryjšoŭ da dziaŭčyny, ale jaje nie było ŭžo. I jon vykazaŭ Bohu takoje ž pažadańnie — kab ich kachańnie było viečnym. Z tych časin na Ziamli i rastuć mužčynskija i žanočyja drevy hinkha.

Chto viedaje, moža, pryhožaja lehienda ŭźnikła tamu, što listok dreva pa formie addalena nahadvaje serca — tamu jaho časta nazyvajuć drevam kachańnia. Byŭ niadoŭhi čas, kali ŭ homielski park išli zakachanyja, kab paviesić na haliny kalarovyja stužački. Adnak u supracoŭnikaŭ parku atrymałasia pieramahčy hetuju tradycyju. Raśliny znachodziacca ŭ samym sercy parku — la fantana nasuprać pałaca Paskievičaŭ. Adna ad adnoj stajać na adlehłaści ŭ 20 mietraŭ.

— Nieapłodnienyja kostački da hetaha nie prarastali, — kaža Nadzieja Brahina. — My spadziajomsia, što naša «dama‑hinkha» sioleta apłodnicca ad «mužčyny‑hinkha» i ŭ ich buduć «dzietki».

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0