Vajna da pieramožnaha demahrafičnaha kanca!
Šanoŭny Pavał Izotavič
Siarod inšych niedachopaŭ, na jakija pakutuje Saŭbiełka – niedamoŭlenaść. Piša žurnalist, piša, ciahnie niejkuju dumku, a ŭ finale – bach! Zamiest kanstruktyŭnaha vyvadu, racyjanalnaj prapanovy - niejkija pryhožyja, adnak niekankretnyja frazy. .
Ja pra numar za 23 lutaha, pryśviečany dniu mižnarodnaj salidarnaści ź biełaruskimi palitzekami.
Hy-Hy. Žartuju.
Naturalna dniu abaronca ajčyny.
Bolš za ŭsie maju ŭvahu prymahniciŭ artykuł Siarhieja Kanašyca “
V poiskach utračiennoho” (http://sb.by/article.php?articleID=57022)
U prychodzie kachańnia da ludziej z pahonami aŭtar faktyčna prapanavaŭ pahladzieć na vojny ŭ inšym aryhinalnym rakursie.
Vojny zaŭsiody byli adnym z faktaraŭ vyrašeńnia demahrafičnaha pytańnia na Biełarusi.
“Armija Napoleona, Piervaja mirovaja vojna, Vtoraja (nie hovoria už o priedańjach stariny hłubokoj) – vsie eti vojennyje pochody sformirovali tu stranu, v kotoroj my s vami siehodnia imiejem sčasťje žiť. Francuzy, niemcy, polaki — niesť čisła nacionalnostiam i etničieskim hruppam, kotoryje, kak ił na dnie oziera, osiedali v Biełarusi. Stroili sieḿji, rožali dietiej — prosto žili”.
Pryčym heta byŭ nia prosta ludski resurs.
Heta byli afihienyja mazhi.
“Vo vriemia Piervoj mirovoj na miestie nyniešniej žieleznodorožnoj stancii «Institut kultury» nachodiłsia samyj hłavnyj v Minskie Briestskij vokzał. Skolko par hłaz, pronosiaś mimo, na front ili, naoborot, v tył, smotrieli v tie dalekije hody na miesta, imiejuŝije nynie sovieršienno druhoj łandšaft i hdie siehodnia ja mirno hulaju ili śpiešu na rabotu. A skolko ich — žienŝin, mužčin — iz vsiech uhołkov Jevropy ostavaliś rabotať v vahonnych mastierskich (nynie vahonoriemontnyj zavod im. Miaśnikova), navsiehda śviazav svoju sud́bu s Biełaruśju”.
A kolki siarod ich samarodkaŭ!
“I vied́ družno vsie žili, nie dielili druh druha na svoich i čužakov, marš «Proŝanije słavianki» Vasilija Ahapkina — trubača iz Tambova, — napisannyj niezadołho do Piervoj mirovoj vojny, pieli na Hrušievkie na vsiakij ład i jazyki”.
Zdavałasia b maral artykułu vidavočna.
Chočam vyrulić demahrafičnuju kryzu?
Chočam vyrašyć prablemu uciečki mazhoŭ i zapuścić BiełKU – 2?
Chočam pieramahčy na konkursie Eurovision?
Kali tak, to davajcie zamucim novy mižnarodny kanflikt, jakaja pryviadzie da pajavy novaj tałanavitaj i jajkahałovaj hienieracyi tych, chto “navsiehda śviazav svoju sud́bu s Biełaruśju”.
Aryhinalnaja dumka. Baćkie jość nad čym padumać.
A što zrabiŭ aŭtar? Usiaho tolki prapanavaŭ zazirnuć u vočy carskich žaŭnieraŭ na fotcy, kab zrazumieć “skolko im prišłoś pieriežiť i čto ispytať. Hłaza eti vidieli stolko, čto nie daj nam Boh uvidieť choť časť”.
Znajšoŭsia akulist! Pryčym tut roža niejkaha carskaha kavalerharda i jaho zienki?
Dzie kanstruktyŭ, sp Jakubovič? Dzie, pytaju.
Vaš fanatyčny čytač Lolik Uškin
Kamientary