Vilejka. Na Kuranieckaj vulicy adkryłasia nadta patrebnaja dla našych
«NN». № 14. 1912.
Kałonka Alesia Bialackaha. Nikoli nie byŭ u Kaściukovičach. Viečna błytaŭ ich z Klimavičami, bo i tam taksama nie byŭ. Urešcie zapomniŭ, jak adroźnivać: u Klimavičach vialikaja vinakurnia, a ŭ Kaściukovičach — cemientny zavod. I tam, i tam jość ludzi, jakija, nie zvažajučy na pieraśled uładaŭ, robiać hramadskuju rabotu. Usie jany byli zvolnienyja ź dziaržaŭnych pradpryjemstvaŭ i ŭstanoŭ, pierabivajucca chto jak moža, ale zacialisia i nie paddajucca. Hetki ž i moj kaściukovicki znajomy, da jakoha ja jechaŭ litaralna na hadzinu — pieradać «Prava na volu», abhavaryć rehistracyju adździaleńnia pravaabarončaha centra i da nočy paśpieć u Mahiloŭ.
Kala zakinutych budynkaŭ śvinakompleksu pakazvajecca milicejski post. Nas spyniajuć. Paśla pieramovaŭ z namieśnikam načalnika Krasnapolskaha RUUS na pradmiet «hazietak suprać prezidenta» dva milicejskija staršyny atrymlivajuć kamandu trymać nas, pakul nie pryjedzie hałoŭny «hajovy» rajonu. Ja saromlu milicyjantaŭ, a jany šmatznačna kivajuć uharu.
«NN». № 15. 2002.
Babaryka pra siabie ŭ 2020-m: Heta nie naiŭnaść. Nie dumaju, što takoha kryvažernaha scenara niechta čakaŭ79
Kamientary