Paštovaja skrynka
Jurasiu Ł. ź Miensku. Recenzija na polskuju “Ŭniversalnuju encyklapedyju filazofii” mahła b zacikavić, naprykład, časopis “Arche” — kali b była aŭtarskaju i z drabinkaj subjektyŭnaści.
Andreju M. z Maładečna. U Vašym dopisie jość trapny lozunh “Biaz vusaŭ, zatoje z mazhami”. Z astatnim treba jašče pracavać. Sumburna.
Viktaru Ja. ź Miensku. Vašy arhumenty poŭnyja patryjatyčnych emocyjaŭ, ale takimi našych zamiežnych siabroŭ nie pierakanaješ. Treba ŭmieć nia tolki sercam adčuć, ale j rozumam dakazać, čamu naša “nacyja i radzima buduć žyć u viakoch”.
Mary z Łuninca. U Vas pamyłkovaje razumieńnie paniaćcia “nacyjanalizm”. Hitler i barkašoŭcy — heta fašysty, čačenskija bajeviki — bajcy vojska niezaležnaje dziaržavy, što abaraniajecca ad ahresii. A “nacyjanalizm” u tradycyjnaj sacyjalohii — heta idealohija nacyjatvorčaści i budaŭnictva nacyjanalnaje dziaržavy, nieabchodny element pabudovy demakratyčnaha hramadztva i hramadzianskaj supolnaści. Praz “stadyju nacyjanalizmu” prajšli ŭsie centralnaeŭrapiejskija narody.
Alesiu P. ź Miensku. Prykra, što Vy, razvažajučy pra takija prostyja, śvietłyja i jasnyja kožnamu čałavieku rečy, jak niezaležnaść, nacyjanalizm, kultura i duch narodu, nie abychodziciesia biez hazetnych štampaŭ rasiejskaha kalanijalizmu, jak “nacyjanalna aryjentavany čałaviek”, “sapraŭdnaja, a nie virtualnaja niezaležnaść”. “Prosty čałaviek nie pavinien daskanała raźbiracca ŭ palitycy”, — pišacie Vy, i, zdajecca, pudłujecie. U Litvie, Łatvii, Čechii dy inšych krajoch vyzvaleńnie prychodziła tady, kali rabiłasia spravaj tysiačaŭ budzicielaŭ. Dumka pra toje, što “Łukašenka — vynik našaj kulturnaj, a nie palityčnaj nieraźvitaści” zasłuhoŭvaje, adnak, šyrejšaha razhladu.
Kamientary