vodhuk
Nia treba kreślić
Niekatoryja materyjały “NN”, jakija tyčacca mastackaj litaratury, prosta ździŭlajuć. To Daniła Žukoŭski abzavie čarnuchaj mudruju prypavieść Franca Siŭka “Ŭdoh”. To Lavon Jurevič dazvolić sabie stančyć kankan na paniščanych biełaruskich časopisach dy na knizie Lidzii Savik “Paklikanyja”. To Anatol Sidarevič u cikavym, elehantna napisanym vodhuku na “Vybranyja tvory” Natalli Arsieńnievaj, ratujučy honar Antona Łuckieviča, šturchanie Ŭładzimiera Kaleśnika.
Što da sp.Žukoŭskaha, dyk tut usio zrazumieła: čuŭ niekali čałaviek pra “Ružovy tuman” Siarhieja Dubaŭca, voś i kreślić biełaruskuju litaraturu savieckaha času, a zaadno i sučasnuju, i darevalucyjnuju. Sp.Jurevič – pryznany znaŭca litaratury biełaruskaha zamiežža. Ale kali jdziecca pra sučasny litaraturny praces u Biełarusi, to tut u šanoŭnaha metra viedaŭ małavata. Ci možna havaryć pra “sapraŭdny nieruš”, da prykładu, u časopisie “Połymia”, dzie da apošniaha numaru drukavalisia tvory Vasila Bykava, Janki Bryla, Viačasłava Adamčyka, Ryhora Baradulina, Mikoły Jermałoviča, Alesia Razanava, Adama Hlobusa, Ludmiły Rubleŭskaj, Viktara Šnipa, Franca Siŭka, Ryhora Sitnicy i da hetaha – dziońniki Michała Dubianieckaha? Z pracaj Lidzii Savik sp.Jurevič byŭ znajomy daŭno, pa papiarednich publikacyjach, niekatoryja raździeły čytaŭ u rukapisie. A voś na “krytyku” naśmieliŭsia tolki tady, kali kniha pabačyła śviet… Ja całkam zhodnaja sa sp.Sidarevičam, što adnosiny Antona Łuckieviča da tvorčaści Natalli Arsieńnievaj byli nieadnaznačnyja. Ale pry čym tut Uładzimier Kaleśnik? Navošta prynižać vučonaha, jaki dziesiacihodździami viartaŭ ź niabytu zachodniebiełaruskuju litaraturu, ci nia pieršy ŭ “Praskim epistalaryi” skazaŭ dobraje słova pra našu emihracyju 20-ch hadoŭ minułaha stahodździa ŭ Čechasłavaččynie, napisaŭ praŭdu pra partyzanaŭ apošniaj vajny ŭ Biełarusi?
Sumna j tryvožna…
Rahnieda Alachnovič, Miensk
Ciapier čytajuć
Zorka brejkdansu ź Viciebska atrymaŭ 11 hadoŭ turmy ŭ Kitai. Što zdaryłasia?8
Kamientary