Чиновник объяснил, почему нельзя делать ядерное хранилище в Островецком районе
Шансы на строительство ядерного могильника на востоке Беларуси резко возросли.
Шансы на строительство ядерного могильника на востоке Беларуси (Хойникский район Гомельской области или Мстиславский район Могилевской области) резко возросли. Это произошло после неожиданного заявления первого заместителя начальника Госатомнадзора Беларуси, пишет «Флагшток».
Леонид Дедуль высказался так: «Если разместить его рядом с атомной станцией, то в случае какой-то гипотетической ситуации на станции она может повлиять на безопасность работы пункта хранения, где мы планируем в том числе размещать и так называемые аварийные радиоактивные отходы».
Проще говоря, в случае серьезной аварии на БелАЭС радиоактивное загрязнение может сделать опасным обслуживание ранее захороненных отходов.
Это заявление выглядит странным, поскольку оно прозвучало без информационного повода и идет вразрез со словами бывшего директора госпредприятия по обращению с радиоактивными отходами «БелРАО» Дмитрия Логвина.
Тот говорил, что активность граждан может стать решающей при выборе площадки для строительства радиоактивного хранилища.
По его словам, более 70% жителей Островецкого района сегодня не против строительства хранилища. В Могилевской области (вероятно, речь идет о Мстиславском районе) не возражают 60% населения.
В районе радиационного заповедника с строительством могильника согласны менее 50% граждан (по-видимому, имеются в виду жители Хойникского района Гомельской области).
Открытое обсуждение будет проходить в августе-сентябре 2026 года. Окончательное решение власти планируют принять в 2026—2027 годах.
Комментарии
Згодна з тымі ж апытанкамі "ветэраны" патрабуюць як мага больш радыяктыўных могілак і рэактараў паўсюль і ўсюды. Абы толькі рэжым мог папяліць грошы.
2. Гэта заява выглядае дзіўнай, паколькі яна прагучала без інфармацыйнай нагоды, і ідзе ўразрэз са словамі былога дырэктара дзяржпрадпрыемства па абыходжанні з радыеактыўнымі адходамі «БелРАА» Дзмітрыя Логвіна.
Чаму без інфармацыйнай нагоды? "протечка ионо-обменных смол" - гэта тое што трапіла у маё асабістае інфармацыйнае поле зроку. Я не памятаю крыніцу.
Як я уяўляю сабе ВВЭР і CANDU (Канада Дэйтэрый Уран). І там і там вада 1-га контура ахалоджання рэактара паступова перастае быць вадой. Небяспеку уяўляе з сябе трытый. ВВЭР не можа напрацоўваць яго у такой колькасці як CANDU, бо працуе на лёгкай вадзе. Лёгкая вада + нейтрон = цяжкая, на якой працуе CANDU. Таму на CANDU колькасць трытыю большая.
Як я уяўляю сабе іона-абменную смалу? Невялічкія бусінкі палімера, якія лёгка электрызуюцца і таму сарбуюць з разчыну на сябе які-небудзь іон супрацьлеглага знаку. Ну, а калі разчын гарачы, то палімер (рэзіна - анг., смала) проста можа расплавіцца і пачяцы разам з разчынам. Штатны рэжым такога іона-абменнага фільтра такога не дапускае. Шарыкі напаўняльніка знаходзяцца пэўны час у іона-абменнай калёне, пасьля чаго, як я сабе гэта уяўляю, павінны проста мяняцца на чыстыя, новыя.
Аварыйны радыактыўны адкід - разчын расплаўненай смалы, які трэба яшчэ сумець вымыць з трубапровада, куды ён можа трапіць. А вымыўшы трэба неяк утылізаваць. Ахалоджаная смала ізноў застыне.
Тэхнічный дэталяў датычна іона-абменных смолаў і фільтраў для ВВЭР-1200 я проста не ведаю. Але сам прынцып іона-абменнай вадкаснай храматаграфіі можна убачыць у роліках сп. Евгения Иванова, прыкладам на радовішчы "Хіагда" (Буратыя), на "Далуры" (Курганская вобласць РФ). Гэта паліўны дывізіён РОСАТАМА. Навошта іона-абменная калёна на ВВЭР-1200 для мяне - адкрытае пытанне.
Мае сакурснікі, фізікі, пайшлі з жыцця з розных прычын. Галоўная - яны былі караблямі без мора у 90-я і уратаваліся з іх адзінкі, проста з'ехаўшы з БССР у іншыя страны, дзе для іх было будзь-якае мора.
Радуюся за Сяргея Бесараба і іншых, што здолелі уратаваць сябе.
Спадзяюся крыніца паведамлення пра "протечку ионо-обменных смол" адшукаецца. А у пункце 1 мне бачыцца імаверная агаворка па Фройду: "мы плануем у тым ліку размяшчаць і так званыя аварыйныя радыеактыўныя адходы".