Умерла Татьяна Пранович — преподавательница журфака БГУ и дочь Ивана Чигринова

Ушла из жизни дочь писателя Ивана Чигринова — преподавательница журфака БГУ Татьяна Пранович. Ей было 67 лет.

В 1976‑1981 годах училась в БГУ. С 1984 года работала старшим преподавателем кафедры зарубежной журналистики и литературы Института журналистики БГУ. Ее увлечением была античная литература.

«Самая первая заметка была фактически продиктована мне моим отцом. Мы поехали с ним в Вязынку на народный праздник поэзии. Я и сама могла бы описать свои впечатления, но папы всегда думают, что сделают это лучше. Поэтому моя первая публикация имела свою специфику», — вспоминала она в одном из интервью.

«Я очень хотела работать в журналистике, — говорила она. — Поэтому, когда моя однокурсница Елена Филипчик в 1994 году создала газету «Переходный возраст», я с удовольствием пришла туда. Сначала работала стиль-редактором, а в 1998 году стала заместителем редактора. … Но, знаете, «Переходный возраст» дал мне всё, чего мне не хватало. Я приходила на первый курс журфака — из 150 студентов 100 уже знали меня как заместителя редактора «Переходного возраста». В то время я чувствовала, как кипит котёл молодости, и сама в нём варилась».

В 2020 году Татьяна Пранович поддержала протесты.

Через несколько лет преподавательница оставила журфак.

* * *

«На адным са студэнцкіх капуснікаў я спяваў «Вочы чорныя» з прысвячэннем Таццяне Іванаўне Прановіч. На капусніках нам дазваляліся вольнасці. На словах «Как люблю я вас, как боюсь я вас» зала выбухнула смехам. Таццяна Іванаўна таксама смяялася. Мы яе вельмі любілі — за фантастычныя лекцыі, калі яна выходзіла ў цэнтр аўдыторыі, шырока расстаўляла рукі, дэкламавала вершы», — успамінае ў фэйсбуку Дзмітрый Нікановіч.

«І было вельмі важна адчуваць, што ў 2020 годзе мы з Таццянай Іванаўнай на адным баку.«У меня украли голос, у меня украли подпись» — словы, якія завірусіліся з аднаго відэа з пратэстаў ва ўнутраным дворыку БДУ. І было прыемна пазнаць Таццяну Іванаўну, якая прамаўляла гэтыя словы з годнасцю і сваёй шыкоўнай лектарскай падачай.Пасля яе здароўе моцна пагоршылася. Таццяна Іванаўна хадзіла з палачкай, працавала, калі не памыляюся, ужо на палову стаўкі, пераважна з кітайскімі студэнтамі.Не забуду, як у 2021 годзе на святкаванні 100‑годдзя БДУ мы прыйшлі ў залу на ўрачыстасць, а Таццяне Іванаўне так і не ўручылі юбілейнага знака. Гэта было так красамоўна подла», — расказвае Дзмітрый Нікановіч.

Настасся Занько ў фэйсбуку ўспамінае, як у 2020‑м яна глядзела стрым з марша пенсіянераў. «І бачу — Таццяна Іванаўна там. Да яе падыходзяць вядучыя стрыму, яна пагаджаецца пагаварыць і кажа нешта накшталт таго, што ўдзельнчіае ў маршы, бо не хоча пакідаць унукам такую краіну, што хоча паправіць усе тыя памылкі, якія дапусціла іх пакаленне. Светлая памяць вам, Таццяна Іванаўна… Вельмі шкада, што вы не дажылі да моманту Новай Беларусі», — піша Занько.

• 1
• 0
• 0
• 1
• 0
• 19
• 0
• 0