23-гадовы палітвязень у апошнім слове: «Хачу называцца беларусам, жыць у гэтай краіне і нешта рабіць для яе»
Учора ў Гомельскім абласным судзе да трох гадоў калоніі асудзілі адміністратара культурна-гістарычнага тэлеграм-канала Rezystans палітзняволенага Мікіту Слепянка. Юнака абвінавацілі ў стварэнні экстрэмісцкага фармавання і кіраванні ім (ч. 1 арт. 361-1 КК).
На судзе Мікіта выступіў з моцным апошнім словам:
«Я за кратамі ўпершыню. Даводзіцца бачыць у гэтай клетцы маладых людзей: мне 22 гады, а ім па 20, па 18. Іх лічаць тэрарыстамі, экстрэмістамі, дэструктыўнымі элементамі. Я не ведаю, чаму такія людзі аказваюцца тут, чым яны кіруюцца і ці ставіць хаця б нехта сябе на наша месца.
Як чалавек, які знаходзіцца тут, я магу сказаць, што мы такія ж беларусы, як і тыя, хто па той бок кратаў — маладое пакаленне, каму жыць у гэтай краіне і будаваць яе, рабіць нешта для яе, ствараць свае сем'і, захоўваць сваю незалежнасць — сапраўдную і нефармальную, захоўваць сваю мову, культуру, гісторыю. Для гэтага нам даводзіцца сядзець тут, бо мы проста выказалі сваё меркаванне. Мы — людзі, якім тут так ці інакш жыць і так ці інакш нешта казаць. Выказваем кожны па-свойму, каб людзі ў краіне сапраўды ведалі, што думае сучасная моладзь.
Я хацеў бы сказаць, што ёсць і іншая моладзь — прагрэсіўная, шчаслівая, якая абсалютна не бачыць ніякіх праблем. Але, пры гэтым, ведаючы большасць сваіх знаёмых і назіраючы тут, у турме — я так разумею, што большасць людзей не мае асаблівых планаў і не ведае, чаго хоча ад гэтага жыцця. Але калі гаворка пра мяне — то я дакладна ведаю, чаго хачу ад жыцця: я хачу называцца беларусам, жыць у гэтай краіне і сапраўды нешта рабіць для яе. Не толькі для самога сябе, але і для сваёй краіны, якую я сапраўды люблю і з'яўляюся патрыётам. Ці будзе ў мяне такая магчымасць — гэтага я ведаць не магу. Хацелася б верыць, што так. І хацелася б верыць, што калі я выйду адсюль — Беларусь будзе заставацца Беларуссю. Нягледзячы ні на што».
Да разгляду апеляцыйнай скаргі вы можаце падтрымаць палітвязня грашовымі пераводамі, пасылкамі або бандэролямі з рознымі прысмакамі і прыемнымі дробязямі.
Адрас для падтрымкі: СІЗА-3. 246003, г. Гомель, вул. Кніжная, 1А, Мікіта Антонавіч Слепянок.
Цяпер чытаюць
Суддзі, якія плакалі, суддзі, якія атрымлівалі асалоду, і суддзі, якія прыніжаліся перад міліцыяй2
Каментары