Na spabornictvach unutranych vojskaŭ za prava nasić krapavy baret, što prajšli 16 červienia ŭ Miensku, uradženiec Dokšyc Vadzim Kušal atrymaŭ padčas sparynhu ciažkija traŭmy — zakrytuju čerapna-mazhavuju traŭmu i zdušeńnie hałaŭnoha mozhu ad udaru ŭ hałavu.
Chłopiec znachodziŭsia ŭ komie, balansujučy pamiž žyćciom i śmierciu. U pačatku lipienia, pavodle słoŭ načalnika pres-słužby ŭnutranych vojskaŭ Paŭła Traulki, namieciłasia palapšeńnie — Vadzim pačaŭ paznavać rodnych, siadaŭ i jeŭ. Vykazvałasia nadzieja, što praź niekalki tydniaŭ usie žyćciovyja funkcyi adnoviacca. Maci sałdata Faina Ferdynandaŭna kazała žurnalistam: «Boha malu, kab syn nie zastaŭsia kalekam». Ale, jak vyśviatlajecca, Kušal usio ž zastaniecca invalidam. U adździaleńni neŭrachirurhii, dzie znachodzicca chłopiec, ad kamentaroŭ admaŭlajucca.
Darečy, padčas prachodžańnia słužby Vadzim užo atrymlivaŭ mocny ŭdar pa hałavie i lačyŭsia ŭ špitali MUS.
Pavał Traulka tak prakamentavaŭ trahiedyju 16 červienia: «Heta niaščasny vypadak. Vadzim byŭ u achoŭnym šlemie, jak i jaho supiernik. Abodva byli ŭ bakserskich palčatkach. Vyprabavańni na prava nasić krapavy baret vielmi žorstkija. Z 60 pretendentaŭ da finišu dajšli 16».
Kamientary