Novaje imia biełaruskaj hip-hop sceny

«Śpiavać pa‑biełarusku možna i modna. Toj, chto vałodaje movaj, maje budučyniu, bo ŭsio da hetaha idzie», — takoha mierkavańnia prytrymlivajecca małady biełaruskamoŭny rep‑vykanaŭca Vinsent.

Jon zvyčajny student, jaki žyvie ŭ internacie, chodzić na pary, lubić svaju krainu, paśla siabie choča niešta pakinuć, kab žyćcio nie było darma pražytym. Jak rep‑vykanaŭca jon isnuje ŭsiaho paŭhodu, ale ŭžo paśpieŭ zapisać piać davoli jakasnych i zapaminalnych piesień, zrabiŭ svoj sajt, a pieśniu «Napierad, Biełaruś!» u internecie fanaty futbołu ŭžo nazyvajuć himnam biełaruskaj zbornaj.

Spadar Vinsent, raspaviadzi, jak uźnikła ideja stvareńnia svajho rep‑prajektu, što padšturchnuła da taho, kab pryśviacić siabie muzycy?

Muzykaj zachaplaŭsia zaŭsiody. U apošnija hady vielmi zacikaviŭsia repam, bo padabajucca rytmy hetaha stylu. Spačatku pasprabavaŭ vieršy pakłaści pad rep‑muzyku, pabačyŭ, što nia nadta, i pačaŭ pisać sam, biaz falšu. U susiedziaŭ, naprykład, palakaŭ, ruch hip‑hop vielmi raźvity. U nas biełaruski, a tym bolš biełaruskamoŭny, rep isnuje tolki ŭ vykanańni adzinak. Navat kali słuchajuć «Niestandartny varyjant», mnohija i ŭ nas i, tym bolš, za miažoj nia viedajuć, što heta — biełarusy. Treba źmianiać sytuacyju. Biełaruskaja mova dla tvorčaści pasuje, u rasiejskim repie ŭsio prydumana, u nas jašče amal ničoha niama. Pavažaju Siarohu, jon nie vyrakajecca taho, što biełarus, choć rasiejcy jaho ličać za svajho.

A čamu ty dla svajoj tvorčaści abraŭ mienavita rep‑stylistyku?

U pieśniach rep‑vykanaŭcaŭ šmat sensu, dy i mnohija repery — lepšyja tekstaviki. Vielmi padabajecca biełaruski rep. Ale ja słuchaju roznuju muzyku, słuchaju šmat klasyki, lublu Bacha. Mnie praściej pisać rep‑teksty. Ja na instrumentach nia hraju, a rep možna rabić biaź ich, z dapamohaj kamputara i admysłovych prahram. Raniej i teksty i muzyku rabiŭ sam, ciapier ža muzyku mnie piša chłopiec z Kanady DJ Caldyrx, jon biełaruskaha pachodžańnia, udzielnik «Zhurtavańnia biełarusaŭ Ameryki». Ja jamu dasyłaju zapisany tekst, jon na jaho piša muzyku, ci naadvarot — jon muzyku, a ja ŭžo rablu tekst.

Rep — muzyka čornych, ale heta taksama muzyka supracivu i niazhody. Uvahu da jakich prablem ty chočaš padniać svajoj tvorčaściu? Pra što ty śpiavaješ, što chočaš danieści słuchačam?

Ja nie spyniajusia na adnoj peŭnaj temie. Ale mahu adroźnić liryku i hramadzianskuju tematyku. U nas šmat palityzavanaj muzyki, ale heta vyčarpałasia. Ja liču, što muzyka pavinien zajmacca tvorčaściu, a nie palitykaj. A voś biełaruskuju rep‑liryku mała chto rabiŭ.

Rep na biełaruskaj movie — heta sproba vyłučycca siarod inšych, moda ci śviadomy vybar?

Zrazumieła, śviadomy vybar. Mnie praściej pisać pa‑biełarusku, što ja ni rablu, na movie vychodzić lepš, bo ja jaje lublu i dobra joju vałodaju. Toj, chto vałodaje movaj, — čałaviek budučyni, da hetaha ŭsio idzie. Ale rep na biełaruskaj movie — heta taksama i sproba vyłučycca dy vialikaje pole dziejnaści.

Pasłuchaŭ tvaje pieśni. Možna zaznačyć, što dla debiutu niadrenna i davoli jakasna. Jakim čynam adbyvaŭsia zapis i dzie?

Huk zapisvaŭ na adnoj ź mienskich studyj. Dla mianie było važna, kab ź pieršych zapisaŭ pakazać vysoki, jakasny ŭzrovień. Tamu zapisvali i zvodzili prafesijanały, ja zadavoleny ich pracaj. Heta lepš za niejkija chatnija sproby zapisu na mikrafon ci padvalny varyjant. Jakasny zapis zaŭždy lepš usprymajecca.

Kali ja sam niešta nie mahu zrabić, to zaprašaju siabroŭ ci prafesijanałaŭ. Tak było i ź pieśniaj «Miensk‑Paryž». Zaprasiŭ adnu znajomuju dziaŭčynku, jana pryhoža praśpiavała pa‑francusku, a ja pračytaŭ svoj tekst. U jaje cudoŭny vakał, tamu i sam praces zapisu byŭ vielmi pryjemnym, i pieśnia vyjšła pryhožaj, liryčnaj, pra kachańnie.

Jak časta za paŭhoda tvorčastci tabie davodziłasia vystupać pierad vialikaj aŭdytoryjaj?

Pieršym byŭ vystup u traŭni hetaha hodu na «Dzień biełaruskaj movy», jaki prachodziŭ na žurfaku BDU. Pierad vielmi vialikaj aŭdytoryjaj jašče nie vystupaŭ, ale było niekalki hip‑hop viečarynaŭ, kudy mianie zaprašali čytać. Dy naahuł ja nie chacieŭ asabliva leźci na scenu, pakul mianie nichto nia viedaŭ. Ciapier jość sajt, zapisanyja treki, idzie peŭnaja pramocyja, dy i sam ja šmat čamu navučyŭsia, ciapier možna pačynać bolš aktyŭnuju kancertnuju dziejnaść.

Jak reahujuć na tvaje biełaruskija teksty?

Hledziačy dzie. Na śviacie movy adčuvalna padtrymlivali i ŭsprymali jak naležyć. Dla zvyčajnaj rep‑moładzi maje teksty spačatku padavalisia dziŭnymi, potym ich pačynali słuchać, jany padabalisia, mnohija kazali «dziakuj». Potym pytalisia: «Ty ŭ žyćci taksama razmaŭlaješ pa‑biełarusku?» Dla ludziej heta krychu dziŭna. Heta dobraja «fiška». Narod treba ździŭlać, kab było cikava.

Dzie možna pačuć tvaje zapisy?

Niekalki tydniaŭ tamu adbyłasia prezentacyja sajtu Vinsent.org. Ciapier ja chaču, kab jak maha bolš ludziej daviedalisia pra maju tvorčaść, tamu maje pieršyja piać trekaŭ možna spampavać biaspłatna. Kali nabiarecca dastatkova materyjału, paniasu na łejbł.

Pačynajučy svoj šlach, jak rep‑vykanaŭca, jakuju ty staviš pierad saboju metu? Čaho chočaš dasiahnuć?

U hip‑hopie pryniata, što kožny rep‑vykanaŭca ličyć siabie najlepšym, № 1. Tamu i mnie chočacca być najlepšym. Tak, moža ja hetaha i nie dasiahnu, ale čym vyšej staviš planku, tym vyšej skoknieš. Chočacca, kab mianie čuli, kab atrymlivali asałodu.

Ja nia viedaju, što budzie dalej. Kali mnie nie nadakučyć rep i heta budzie treba ludziam — budu rabić. Ja małady, ale śviadomy i viedaju, što mnie treba ŭ žyćci. Čałaviek pavinien paśla siabie niešta pakinuć, ja niešta pakinu i ŭ repie.

«Napierad, Biełaruś!» — pieśnia, pryśviečanaja biełaruskamu futbołu. Ty na samaj spravie vieryš, što pryjduć załatyja časy i dla našaj zbornaj?

Nadzieja pamiraje apošniaj. Tut sprava voś u čym: našyja hulajuć drenna, ale apošnija matčy z Halandyjaj i Albanijaj pakazali, što patencyjał jość. U nas drenna raźvitaja sama sfera futbołu. U ZŠA, Zachodniaj Eŭropie sport — heta šoŭ, usio dla ludziej. A ŭ nas na śpinach futbalistaŭ navat proźviščy nia mohuć napisać. Niama zaŭziatarskaj kultury.

Ja sam fanat i pieśniaj «Napierad, Biełaruś!» chacieŭ vykazać padtrymku kamandzie. Raniej takoha ŭ nas nie było. Tamu i pieśnia vyjšła «ŭra‑patryjatyčnaja», bo jakimi b my ni byli, treba padtrymlivać svaich. Maja pieśnia padtrymlivaje zaŭziatarski patryjatyzm, moža, tamu ŭ internecie jaje ŭžo nazyvajuć himnam biełaruskaj zbornaj. Bo jak ja ŭžo kazaŭ — raniej takoha nie było.

Hutaryŭ Pavał Biełavus

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0