Julija Kazulina źviarnułasia asabista da Łukašenki
Jana prosić Alaksandra Łukašenku adpuścić jaje baćku, Alaksandra Kazulina, na pachavańnie maci.
Julija Kazulina prosić Alaksandra Łukašenku adpuścić jaje baćku, Alaksandra Kazulina, na pachavańnie maci. Jak paviedamiŭ juryst Ihar Rynkievič, zvarot pieradadzieny ŭ Administracyju prezidenta.
«Na dolu našaj maci ŭ apošnija hady vypali ciažkija vyprabavańni, — havorycca ŭ liście. — Apošnija dziesiać hadoŭ jana mužna zmahałasia ź vielmi ciažkaj chvarobaj — rakam. U apošnija miesiacy jana mužna pieranosiła strašnyja boli, zabaraniała nam, blizkim, raskazvać kamu-niebudź pra svaje pakuty. Trymałasia da apošniaha. Jana nie chacieła skardzicca. Jana była vielmi mocnaj žančynaj».
Julija Kazulina padkreślivaje, što apošnim žadańniem jaje maci było «ŭbačyć svajho muža svabodnym čałaviekam». «Mama nie dačakała. Dazvolcie nam, dočkam, pachavać maci pa chryścijanskich i prosta pa čałaviečych, maralnych zakonach. Tak, kab samy darahi dla jaje čałaviek, muž Alaksandr, zmoh ź joju raźvitacca», — havorycca ŭ zvarocie.
Raniej kiraŭnik pres-słužby Ministerstva ŭnutranych spravaŭ Aleh Ślepčanka zajaviŭ, što jamu nieviadoma pra rašeńnie adnosna dazvołu dla A. Kazulinu naviedać pachavańnie žonki. A načalnik kalonii «Vićba‑3» Vital Ahniścikaŭ ranicaj 25 lutaha admoviŭsia razmaŭlać z žurnalistami, ale paviedamiŭ pravaabaroncu, pradstaŭniku BCHK pa Viciebskaj vobłaści Paŭłu Levinavu, što rychtuje admovu Alaksandru Kazulinu ŭ vyjeździe na pachavańnie žonki, jakaja pamierła 23 lutaha.
U znak pratestu suprać dziejańniaŭ uładaŭ ŭ dačynieńni da siamji Kazulinych, dočki Alaksandra Kazulina Volha i Julija, a taksama jaho paplečniki pa partyi Ihar Rynkievič, Siarhiej Skrabiec i Viktar Kryval 25 lutaha a 14:00 abviaścili haładoŭku.
Pavodle słovaŭ Rynkieviča, haładoŭku trymaje i sam Alaksandar Kazulin. Zaŭtra jon źbirajecca pierajści na suchuju haładoŭku, kali jaho nie adpuściać na pachavańnie žonki.
Kali dočki Kazulina daviedalisia pra niežadańnie ŭładaŭ vyzvalić ich baćku i pra rašeńnie baćki abvieścić suchuju haładoŭku «da śmierci», jany zrabili nastupnuju zajavu: «My zajaŭlajem, što nia budziem chavać mamu, pakul tata nia z nami. Dla jaho takoje pachavańnie budzie aznačać, što jaho «pachavajuć žyvoha», — skazała Volha Kazulina.
Panichida, raniej pryznačanaja na aŭtorak, pieraniesienaja.
Kamientary