Viktar Małyščyc: Noč u sercy Nalibockaha kraju
Noč u sercy Nalibockaha kraju, draŭlany most praz Zachodniuju Biarezinu. Na dziva, u hłuchoj viosačcy ŭ 2 hadziny nočy ŭ adnoj tolki chacie hareli vokny. Usio heta razam ź viesnavymi pachami čaromchi, śpievami sałaŭjoŭ stvarała niejkija nievierahodnyja ŭražańni. Cikava, a čamu ŭ toj chacie zaraz nie śpiać? Pra što zaraz tam dumajuć? Jak heta — kožny viečar zasynać pad sałaŭinyja treli i pierakaty raki pad mastom?
Razhadka apynułasia bolš prazaičnaj — u chacie ŭsiu noč žorstka liłasia harełka, niejkija nieadekvatnyja mužyki raz-poraz vyskokvali na dvor i kryčali niešta niaŭciamnaje. Daviałosia stajać cicha i zakryvać saboj ekran i lampački na fotaaparacie). Ale kali hlažu na hetaje fota, usio adno dumaju, jak heta — žyć u takim miescy ŭ samym sercy Nalibockaj puščy pobač z rakoj?
Azaraŭ mocna pakryŭdziŭsia na słovy «psieŭdalidarki Cichanoŭskaj», što jaho Płan Pieramoha byŭ pamyłkaj32
Kamientary