Kiraŭnik minskaj milicyi za šturm kvatery piedyjatra nie vybačyŭsia, ale prapanavaŭ dapamahčy z ramontam
Kiraŭnik HUUS Minharvykankama Alaksandr Barsukoŭ prapanavaŭ piedyjatru Dźmitryju Sieradzie źviarnucca ŭ milicyju, kab zamianić vokny i dźviery, raźbityja ŭ jaho kvatery padčas zatrymańnia supracoŭnikami AMAPa. Pra heta Barsukoŭ zajaviŭ Sieradzie na asabistym pryjomie.
Sustreča adbyłasia ŭ HUUS 7 vieraśnia i doŭžyłasia kala dźviuch hadzin. «Ničoha novaha ja nie daviedaŭsia, skažu ščyra» — tak ścisła apisaŭ Dźmitryj Sierada sustreču žurnalistam.
Pavodle jaho słoŭ, na pastaŭlenyja pytańni kiraŭnik staličnaj milicyi zajaŭlaŭ, što jany albo nie pa sutnaści, albo jon nie moža na ich adkazać da zakančeńnia pravierki, jakaja pravodzicca Śledčym kamitetam.
«Adrazu my adzin adnaho pryniali ŭ štyki, i kali ja pačaŭ zadavać pytańni, ci napadali na jaho kvateru kali-niebudź nieviadomyja ŭ čornym, jon adkazaŭ, što heta pytańnie nie pa sutnaści. U vyniku my adzin na adnaho razzłavalisia i zrazumieli, što ščyraj razmovy nie budzie», — raskazaŭ Sierada.
Pavodle jaho słoŭ, u pačatku razmovy ŭ kabiniecie taksama prysutničali supracoŭniki pres-słužby HUUS, była ŭklučana videakamiera, adnak paźniej Barsukoŭ prapanavaŭ Sieradzie pahavaryć sam-nasam. «U vyniku jon prapanavaŭ harbaty, i za harbataj my pasprabavali pahutaryć jak mužyk z mužykom. Naturalna, adkaz byŭ na ŭsio adzin: pa vynikach pravierki my vas prainfarmujem», — raskazaŭ piedyjatr.
«Jon mnie pamiž inšym skazaŭ: vy zrazumiejcie, vy možacie da nas źviarnucca, my vam vokny pastavim, dźviery», — dadaŭ Sierada. Pavodle słoŭ doktara, paśla zakančeńnia pravierki jon budzie kansultavacca ź jurystam i vyrašać, ci varta źviartacca pa materyjalnuju kampiensacyju.
Jak raskazaŭ piedyjatr, jon pytaŭsia ŭ kiraŭnika milicyi, jak by jon pavodziŭ siabie ŭ tym vypadku, kali b paciarpieła jaho siamja i była hetak ža napałochanaja. Na heta Barsukoŭ adkazaŭ, što sprabavaŭ by vyrašyć pytańnie i dziejničaŭ by hetak ža. «Pa sutnaści, jon z usim zhodny, ale vysnoŭ rabić nie moža, tamu što niama vynikaŭ śledstva», — adznačyŭ Sierada.
Pry hetym, pavodle jaho słoŭ, kiraŭnik staličnaj milicyi pytaŭsia, navošta treba było «rabić palityku» i zaprašać žurnalistaŭ.
Nahadajem, 4 žniŭnia pryblizna ŭ vosiem ranicy ŭ kvateru Dźmitryja Sierady ŭvarvalisia nieviadomyja ŭ maskach. Biez zvankoŭ i tłumačeńniaŭ jany stali vybivać ŭvachodnyja dźviery, a taksama spuścilisia z dachu i raźbili škło bałkonnych dźviarej na kuchni. Mužčyna sprabavaŭ daviedacca, što za ludzi sprabujuć trapić u jaho kvateru i čamu. Ale nieviadomyja ŭvarvalisia ŭ kvateru, pakłali Sieradu tvaram u padłohu, załamali ruki za śpinu, nadzieli naručniki. Potym chtości ź ich skazaŭ ciažarnaj žoncy Dźmitryja, što jany ź milicyi, i pravodziŭ jaje i dzicia ŭ inšy pakoj.
Jak vyśvietliłasia, doktara padazravali ŭ ekshibicyjaniźmie. Praz sutki jaho vyzvalili, pryznaŭšy niedatyčnym, pakolki paciarpiełaja i śviedka nie apaznali ŭ im złačynca. Sam Sierada raskazaŭ, što ŭ dzień złačynstva, u jakim jaho abvinavačvajuć, znachodziŭsia ź siabrami na rybałcy za 80 km ad Minska.
Pavodle słoŭ Sierady, jon da hetaha času nie viedaje, u jakim statusie znachodzicca pa hetaj spravie i ci zastajecca padazravanym. Na 8 vieraśnia jaho vyklikali ŭ Śledčy kamitet.
Kamientary