«Jamu nie padabaŭsia Sadam? Dyk chaj by Buš zabiŭ jaho z dapamohaj svaich vyviednikaŭ»

Zajaviŭ Mikałaj Čarhiniec, adkazvajučy na pytańni studentaŭ Instytutu žurnalistyki. Taksama jon sprahnazavaŭ, što ŭ bližejšy čas Paŭdniovaja Asiecija i Abchazija pryznavacca nie buduć.

Pra Abchaziju i Paŭdniovuju Asieciju

Atrymałasia tupikovaja situacyja. Bo my pravodzili dyjałoh z Zachadam u tym liku i pa prośbie Rasii, jakaja nam raiła znachodzić ahulnaje razumieńnie. Ciapier adnosiny źmianialisia. Źjaviłasia novaja plejada palitykaŭ u Jeŭropie, i nie budzie vialikaj pieraponaj, kali my pryznajem Abchaziju. Ale čas ciahnuć treba.

Nie pryznaŭšy Abchaziju, treba nie pryznavać Kosava, tamu što Zachad patrabuje: pryznajcie. Pryznaŭšy Abchaziju, napeŭna, treba pryznać Kosava. Rasija b chacieła, kab bližejšy sajuźnik pryznaŭ Asieciju z Hruzijaj, ale tłumačeńni Łukašenki pryniatyja Miadźviedzievym z razumieńniem: što ž, davajcie pačakajem. Tamu što Rasija ž sama kazała: nu pajdzicie vy nasustrač Jeŭropie, davajcie zdymiem hetyja pytańni.

Tamu ŭ bližejšy čas pryznavacca nie buduć hetyja respubliki. Ale ŭ pierśpiektyvie buduć pryznanymi. Hetyja respubliki nie buduć viernutyja Hruzii. U Rasii dźvie prablemy – durni i darohi. U Hruzii adna – Saakašvili. Užo i amierykancy pačali razumieć, što jon choć i vierny sabaka, ale drenny.

Pra adnosiny ź Jeŭropaj

Źviarnicie ŭvahu, dzie tyja ultymatumy, što jany rabili raniej. Jany sami na ich zabylisia. Ja na svajoj skury adčuŭ, što dastatkova adno pytańnie vyrašyć, navat pa drobiazi, kab jany vysunuli dva novyja. I heta ŭsio było z 1996 hodu. My što, advaročvajemsia ad Jeŭropy? Ni ŭ jakoj stupieni. My za dyjałoh, za supracoŭnictva, za raźvićcio ŭsich vidaŭ adnosinaŭ.

Pra Buša

Ja nie pavažaŭ Buša praź jahonaje chamstva, hety techaski mužyčok vybraŭsia z‑pad karovy i kiruje dziaržavaj. Jak palityk jon niedaloki. Kiraŭnik vialikaj dziaržavy, a išoŭ złačynnaj darohaj. Jon byŭ mnie svojeasablivy praciŭnik, vizavi. Ni bolš, ni mienš.

Buša treba sudzić. Źniščyŭ dziesiatki i sotni tysiač mirnych žycharoŭ, zahnaŭšy irakskuju kulturu ŭ dahistaryčnyja časy, zahubiŭ bolš za try z pałovaj tysiačy amierykanskich chłopcaŭ, za što? Tolki za toje, što jamu nie padabaŭsia adzin Sadam? Dyk niachaj by ŭ rešcie rešt Buš zabiŭ jaho z dapamohaj svaich vyviednikaŭ.

Pra pracavitaść prezidenta

Niekatoryja kažuć: voś, jon źjazdžaje rana sa svajoj rezidencyi. Kali b jany viedali, kudy jon jedzie! Jon u horadzie adpracavaŭ z materyjałami razam sa svaimi padnačalenymi, a jedzie za horad, dzie ŭ jaho lažać jašče dva stosy dakumientaŭ. Voś jon siadzić da paŭnočy i padpisvaje ich, čytaje i padpisvaje… Heta varjackaja nahruzka.

Pra Nobieleŭskuju premiju dla Biełarusi

My daŭno paśpieli, kab mieć svajho litaratara‑nobiela. Voś jany pastavili Baradulina, jon nie prajšoŭ, treba jašče sprabavać. Mahli b prapanavać kahości i z našaha Sajuzu. Taho ž Hieorhija Marčuka. U Maskvie prapanoŭvali, kab mianie pradstavili na Nobleŭskuju premiju pa litaratury. Ja skazaŭ: nie zajmajciesia łuchtoj.

Pra Respublikanskuju radu pa maralnaści

Inicyjatyva jaho stvareńnia naležyć Biełaruskaj pravasłaŭnaj carkvie. Pad ściaham hetaj arhanizacyi my chočam abjadnać pradstaŭnikoŭ piaci asnoŭnych kanfiesij. Kataliki ŭžo padtrymali hetuju ideju. Ale śviataroŭ mała. Treba, kab tam byli inšyja viadomyja ludzi. Rada budzie mieć svaich apiekunoŭ, jakija zmohuć dapamahčy, znajści srodki. Toje, što siarod ich buduć i prezident, i Fiłaret, dadaść jamu aŭtarytetu. Jość bujnyja bankiry, jość salidnyja bahatyja ludzi, jakich my chočam zrabić miecenatami.

Pra źnikłych palitykaŭ

Heta biada kožnaj krainy. U Biełarusi źnikajuć da 1200 čałaviek štohod. Nam prapanujuć: «Kińcie astatnich, šukajcie hetych». Chiba heta palityka? Chiba heta humanisty kažuć?

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0