Kala 20 tysiač pilihrymaŭ sabralisia sioleta na Budsłaŭski fest
Kulminacyjaj ušanavańnia abraza Maci Božaj Budsłaŭskaj tradycyjna jość uračystaje šeście sa śviečkami apoŭnačy. Jano abychodzić Krasnuju płošču, nad jakoj uzvyšajecca bazylika.
Kulminacyjaj ušanavańnia abraza Maci Božaj Budsłaŭskaj tradycyjna jość uračystaje šeście sa śviečkami apoŭnačy. Jano abychodzić Krasnuju płošču, nad jakoj uzvyšajecca bazylika.
Pilihrymy źbirajucca ŭ Budsłaŭ z usioj Biełarusi, sioleta hrupy viernikaŭ pryjšli ŭ Budu taksama z Polščy, Litvy, Rasiei, Łatvii. U hrupach pałomnikaŭ pieravažali školniki j studenty ad 10 da 25 hadoŭ. Najbolšaja kalona piešych pilihrymaŭ prybyła ź Viciebščyny – kala 1500 čałaviek.
Namiotavyja lahiery raźbityja na ŭsich kancach miastečka. Palavyja kuchni razdajuć haračuju makaronu dy čaj.
Ź Miensku pieššu adoleli šlach 450 čałaviek. Daroha zaniała im 5 dzion.
«Było asabliva pryjemna apošnija dva dni, u Zachodniaj Biełarusi, dzie haspadary častujuć pilihrymaŭ i prymajuć na načleh. Navat łaźniu nam zrabili», -- kaža nam chłopiec z hitaraj kala adnaho z namiotaŭ. Jaho zavuć Andrej Takindanh. Jon student Universytetu kultury i chodzić siudy ŭžo piaty hod. Užo druhi hod ź im kročyć jahonaja maci, što admysłova biare adpačynak.
Apošnija metry darohi da abraza, u samoj bazylicy, upryhožanaj hihanckimi hirlandami z dubovaha liścia, vierniki prapaŭzajuć na kaleniach. Samyja pałymianyja siarod ich išli na chlebie j vadzie.
Tradycyjna ludzi niasuć z saboj u darohu kamień – jaki symbalizuje hruz hrachu.
Staličnaja parafija Śviatych Symona i Aleny vystupiła ź inicyjatyvaj, kab z nastupnaha hodu kožny pilihrym zamiest jaho nios z saboj miašečak rodnaj ziamli. Miascovyja ŭłady iduć nasustrač: za Servačču nasuprać bazyliki vyłučanaje miesca, dzie tuju ziamlu buduć ssypać u adzin kurhan. «Da tysiačyhodździa bazyliki, z adradžeńniem viery tut paŭstanie samaja vysokaja hara Biełarusi», -- napaŭžartam-napaŭusurjoz kaža probašč parafii Ŭładzisłaŭ Zavalniuk.
Mienčuki zadumali i jašče adnu symbaličnuju akcyju. Budsłaŭ byŭ padaravany bernardzinam u 1504 hodzie. Hałoŭnaj krynicaj prybytku pieršych słuhaŭChrystovych tutaka byŭ spłaŭ lesu. Pieršyja płyty da Vilni pajšli pa Servačy i Vialli ŭ 1507 hodzie. Miarkujecca, što šlacham manachaŭ-płytahonaŭ naleta ź Vilni ŭzdymiecca mižnarodnaja vodnaja pilihrymka na čaŭnach i bajdach.
Sioleta ž hałoŭnym vidam transpartu byŭ aŭtamabilny. Adnych aŭtobusaŭ u Budu źjechałasia 140, aŭtamabili ž zaniali prastornyja vyhany na ŭjezdach u miastečku i susiednija vioski. Dziaciej asabliva paciešyli pilihrymy na ŭpryhožanych sinimi i žoŭtymi ahieńčykami – kolery Kaściołu -- mahutnych matacykłach.
Kalony pałomnikaŭ azdablała taksama bieł-čyrvona-biełaja atrybutyka, a moładź jak adzin nosić znački «Za Svabodu» i «16».
«Nas dziesiać čałaviek, my išli siudy z Žodzina pad bieł-čyrvona-biełym ściaham», -- raskazvaje lider tamtejšaj moładzi Pavał Krasoŭski. Spaleny soncam, jon nie chavaje radaści. Jakraz pierad pilihrymkaj spynili palityčna matyvavanuju kryminalnuju spravu, jakuju jamu sprabavali pryšyć pierad vybarami.
Achoŭnikaŭ paradku ŭ Budsłavie niašmat. Dyj jany j nie patrebnyja. Niahledziačy na toje, što častka abaryhienaŭ skarystoŭvaje fest jak nahodu šašłykoŭ i piva, jakija masava prapanuje miascovaja spažyŭkaaperacyja, u miastečku panuje ciša i zyčlivaść. Pałatki handlujuć festavym tavaram, siarod jakoha vyłučajucca tradycyjnyja samarobnyja smaktulki-pieŭnički i landrynki ŭ kalarovych abhortkach.
Budsłaŭski fest vyłučajecca šmatkanfesijnaściu i šmatnacyjanalnaściu. Pravasłaŭnyja manaški ŭ jatcy pradajuć manastyrskija prysmaki. Za hadzinu da poŭnačy akafist śpiavaje chor hreka-katalickaje carkvy. Unijackaja słužba pa ŭschodnim abradzie adbyłasia ŭ starym kaściole paśla hałoŭnaje mšy.
Jadnaje ŭsich viernikaŭ biełaruskaja mova – na joj vialisia ŭsie słužby. Uražvaje kolkaść sučasnych katalickich pop-piesień na rodnaj movie. I ksiandzy – sapraŭdnyja dysk-žakiei.
Fest skončyŭsia ŭ niadzielu litanijaj da Maci Božaj i dzionnaj pracesijaj. Jon byŭ pieršym pad načałam novaha kiraŭnika Mienska-Mahiloŭskaj archidyjacezii biskupa Antonija Dziamjanki.
Kamientary