Nie ŭsia biełaruskaja kultura stvarajecca ŭ Minsku. Namahańniami maładziečanskaha krajaznaŭcy Michasia Kazłoŭskaha ŭ vydaviectvie «Knihazbor» vyjšła kniha biełaruskaha litaratara pieršaj pałovy XX st. z Łatvii.
Nia ŭsia biełaruskaja kultura stvarajecca ŭ Miensku. Namahańniami maładečanskaha krajaznaŭcy Michasia Kazłoŭskaha ŭ vydaviectvie «Knihazbor» vyjšła kniha Viktara Valtara, biełaruskaha litaratara pieršaj pałovy XX stahodździa z Łatvii.
Tudy ŭvajšli ŭsie znojdzienyja dahetul prazaičnyja i paetyčnyja tvory hetaha talenavitaha, ale pakul małaviadomaha ŭ Biełarusi tvorcy. Škada tolki, što nakład vydańnia składaje ŭsiaho 300 asobnikaŭ.
Admietna, što pracavaŭ nad knihaj čałaviek, što zajmajecca biełaruskimi daśledavańniami aŭtanomna ad staličnych asiarodkaŭ. Michaś Kazłoŭski štohod ładzić kanferencyi, pryśviečanyja toj ci inšaj postaci biełaruskaje kultury, z pačatku 2000‑ch hadoŭ vypuskaje jakasny i šmatstaronkavy krajaznaŭčy časopis «Kuferak Vilenščyny», a taksama knižnuju seryju.
Knižka Valtara stała ŭžo 13‑m (!) vydańniem u Biblijatečcy «Kuferka».
Siarod inšych kuferkaŭskich knižak — daśledavańnie pra znanaha biełaruskaha dziejača mižvajennaha času Adolfa Klimoviča dy zbornik litaratury Maładečanščyny.
Pracuje maładečanski krajaznaŭca amal samotna, biaz žadnych hrantaŭ dyj abapirajučysia na dapamohu tolki nievialičkaha koła siabroŭ.
Prapahanda rychtuje hramadstva da zahadkavaj «praciahłaj kamandziroŭki» Łukašenki39
Kamientary