Volha Łojka prapanavała «zakon Cichanoŭskaj» dla čynoŭnikaŭ i patłumačyła, što heta takoje
«Dziadula moža havaryć, što va ŭsim vinavatyja biehłyja, a voś čynoŭnikam treba prydumvać bolš realnyja pryčyny. Inakš navošta jany ŭsie patrebnyja».
U novym vypusku analityčnaha TOKu ekanamičnaja ahladalnica Volha Łojka źviartaje ŭvahu na toje, jak biełaruskija čynoŭniki — u tym liku, na jaje dumku, «całkam niakiepskija, kštałtu Dźmitryja Mikałajeviča Krutoha» — paŭtarajuć za Łukašenkam rytoryku pra toje, što ŭ lubych prablemach krainy vinavatyja tak zvanyja «biehłyja».
Kab padkreślić absurdnaść takoj pazicyi, analityk źviartajecca da epizodu z tryłohii brytanskaha piśmieńnika Łui de Biernjera pra vydumanuju łacinaamierykanskuju vajskovuju dyktaturu i ab niaščasnym nasielnictvie, jakoje ratuje tolki mahija, koški i śmiech:
«Tam vajskovy špital, i visieła vialikaja abjava, što vajskoŭcam u čynie nižej za bryhadnaha hienierała zabaraniajecca zajaŭlać, što hetuju dreń (vienieryčnuju chvarobu — NN) jany padčapili na siadzieńni ŭnitaza».
Na pohlad Łojki, absurdnyja pa svaim źmieście zajavy moža rabić tolki Łukašenka, a voś čynoŭnikam varta ahučvać bolš praŭdapadobnyja pryčyny:
«Dziadula moža havaryć, što heta nam usio biehłyja padkinuli. A ŭsim astatnim treba ŭsio ž dumać hałavoj i prydumvać niejkija bolš realnyja, bolš praŭdapadobnyja pryčyny, bo inačaj nie vielmi zrazumieła, navošta jany ŭsie patrebny».
«Kali ŭ vas i bulbu biehłyja źjeli, i pakistancaŭ źbiehłyja prydumali, i pieramohu ci to vykrali, ci to sprabavali vykraści… Usiudy vinavatyja biehłyja.
Niama nijakich biehłych. Jość kolki tam? 300-400 čałaviek apazicyi, jakija realnyja «biehłyja», a astatnija — heta prosta zvyčajnyja ludzi. I kali jany vas kryšku nie lubiać z-za miežaŭ krainy, jany sapraŭdy nie zajmalisia niejkimi ŭkidami pra pakistancaŭ, dzie vy sami zrabili ŭsio, hadami vychoŭvajučy hetuju ksienafobiju, prosta hadami», — davodzić ahladalnica i zhadvaje «zakon Hodvina».
Zhodna ź im, kali internet-dyskusija praciahvajecca zanadta doŭha, rana ci pozna niechta paraŭnaje niešta z fašyzmam, a kahości — z Hitleram. I jak tolki heta zdarajecca, stanovicca zrazumieła — u hetaha boku bolš niama mocnych arhumientaŭ, jon vyčarpaŭ łahičnyja dovady. I taki bok ličać tym, jaki prajhraŭ.
Pa anałohii z hetym Łojka prapanoŭvaje varyjant «zakonu Cichanoŭskaj» — umoŭnaje praviła, jakoje musiła b dziejničać dla čynoŭnikaŭ:
«Ja prapanuju dla našych čynoŭnikaŭ niejki «zakon Cichanoŭskaj»: kali vy tłumačycie niešta ŭpłyvam biehłych — vy zvolnienyja. Vy zvolnienyja, tamu što vaša kaštoŭnaść roŭnaja nulu.
Nu surjozna, nu jakija biehłyja? Nu pry čym tut biehłyja da pakistancaŭ? «Biehłyja napałochali padletkaŭ u Breście». Vy pieraaceńvajecie ŭpłyŭ biełaruskich miedyjaŭ u vyhnańni i ŭsich biehłych, bolšaść ź ich pra hetych pakistancaŭ navat nie čuli tołkam».
Łojka pra budučaha pierajemnika Łukašenki: Adčuvajecca, što dziadula rychtujecca, prykidvaje i hladzić varyjanty
«Charčraźviorstka na bankaŭskim uzroŭni». Łojka patłumačyła, jak razumieć pieršyja zajavy Hałoŭčanki na čale Nacbanka
«Ideołahaŭ šmat, a na haspadarku pastavić niama kaho». Łojka prakamientavała pryznačeńnie Karajeva
Ciapier čytajuć
Ryta Dakota nabyła dom za niekalki miljonaŭ dalaraŭ kala Halivuda15
Ryta Dakota nabyła dom za niekalki miljonaŭ dalaraŭ kala Halivuda
Topavy pierakładčyk pajechaŭ u Biełaruś mianiać pašpart — i sieŭ za danaty. «KDB pahladzieŭ na sumu i vyrašyŭ, što nichto ŭ zdarovym rozumie nie moža vydatkavać stolki ŭłasnych hrošaj»1515
Kamientary