Devid Suorc byŭ pasłom u Biełarusi ŭ 1992‑1994 hadach.

Suorc pamior 11 lutaha, ale tady heta prajšło niezaŭvažanym, na fakt śmierci źviarnuŭ uvahu Siarhiej Navumčyk.
Devid Suorc naradziŭsia ŭ Čykaha ŭ 1942 hodzie. Jon byŭ śpiecyjalistam pa pytańniach Savieckaha Sajuza i Uschodniaj Jeŭropy, vałodaŭ ruskaj i ŭkrainskaj movami.
Pracavaŭ u pasolstvie ZŠA ŭ SSSR, byŭ kiraŭnikom hrupy pa adkryćci Hienieralnaha konsulstva ZŠA ŭ Kijevie. Byŭ hienieralnym konsułam ZŠA ŭ Ciurychu; hienieralnym konsułam u Kałhary (Kanada); namieśnikam pasła ZŠA ŭ Varšavie (1984—1988). Sa žniŭnia 1992 pa studzień 1994 hoda byŭ pasłom ZŠA ŭ Bałarusi.
Z 1995 hoda — na piensii. U 1996 hodzie Suorc zasnavaŭ i kiravaŭ Fondam Jeŭrapiejskaha humanitarnaha ŭniviersiteta. Na prośbu Dziaržaŭnaha departamienta jon dva hady (2001—2003) uznačalvaŭ Misiju Arhanizacyi pa biaśpiecy i supracoŭnictvie ŭ Jeŭropie ŭ Małdovie.
«Sumnaja viestka pryjšła sa Złučanych Štataŭ: pajšoŭ z žyćcia Devid Suorc (1942—2026), pieršy amierykanski ambasadar u Biełarusi, — napisaŭ Siarhiej Navumčyk. —
ZŠA nie byli pieršaj krainaj, jakaja pryznała Biełaruś jak niezaležnuju dziaržavu (adrazu paśla 25 žniŭnia 1991 heta zrabiła Polšča, zatym — Turcyja i Šviecyja), ale jak tolki ŭ śniežni 91‑ha tahačasny prezident Džordž Buš zajaviŭ pra pryznańnie i ŭstalavańnie dypłamatyčnych adnosin, u Minsk prybyła dypłamatyčnaja misija. Zasialilisia ŭ hatel «Biełaruś».
Devid Suorc, jaki razam z tryma kalehami zaniaŭsia arhanizacyjaj pracy budučaj ambasady, uzhadvaŭ, što pakoi byli zastaŭleny amierykanskimi vajennymi skryniami z kansiervami — u Vašynhtonie bajalisia, što dypłamatam nie budzie čaho jeści.
Uručeńnie davierčych listoŭ staršyni Viarchoŭnaha Savieta Stanisłavu Šuškieviču adbyłosia bolš jak praz paŭhoda — u pieršuju hadavinu abviaščeńnia biełaruskaj niezaležnaści, 25 žniŭnia 1992-ha.
Devid Suorc pakinuŭ miemuary, jakija dazvalajuć u krychu inšym rakursie, čym heta robim my, biełarusy, ubačyć tahačasnyja padziei i niekatorych palitykaŭ.
Tak, mnie było cikava daviedacca, što ŭ 1993 hodzie amierykancy (vidać, heta była infarmacyja «dla ŭnutranaha karystańnia») aceńvali ŭzrovień žyćcia biełarusaŭ jak samy lepšy ŭ paraŭnańni ź inšymi byłymi respublikami SSSR. My ŭ BNF narakali (i spraviadliva) na zapavolvańnie ekanamičnych reformaŭ, tym nie mienš elemienty reformaŭ usio ž byli, i jany pačynali davać plon. U kožnym razie kraina nie «lažała ŭ ruinach», jak potym budzie paŭtarać Łukašenka», — napisaŭ Siarhiej Navumčyk.
Kamientary