Chaču pakajacca

Nielha pramaŭčać, kali nastaje viekavy jubilej «Našaj Nivy»! Vinšuju, vinšuju, vinšuju!!! Žadaju ŭsiaho samaha najlepšaha, chaj vašyja vialikija tvorčyja pośpiechi buduć jašče bolšyja, chaj viečna vychodzić hazeta «Naša Niva» i žyvie Biełaruś!

Chaču raskazać, jak ja pryjšła da «NN». U 1992 h. majoj dačce, studentcy linhvistyčnaha ŭniversytetu, vykładčyki paraili vypisać «NN», tak u našaj siamji źjaviłasia hetaja hazeta. My niejak adrazu palubili jaje, zrazumieli, što jana navučyć nas adčuvać siabie biełarusami, spaznać historyju Biełarusi, daviedacca pra znakamitych biełarusaŭ va ŭsim śviecie. Z taho času i nie razłučajemsia z «NN».

A tut jašče mienavita ŭ 1992 h. prydbała dvuchtomnik Aleha Łojki, ziemlaka svajho na Słonimščynie, jakoha ŭ hetym hodzie Aleś Paškievič z nahody jubileju nazvaŭ doktaram biełaruskaści. Byvajuć ža takija supadzieńni: «NN» i Aleh Łojka – dźvie vialikija krynicy biełaruskaści – u adnym hodzie źjavilisia ŭ majoj chacie.

A praź niekalki hadoŭ u našu rajonnuju bolnicu pryjechaŭ pracavać lekar Aleh Sierankoŭ, syn majho adnakurśnika, jaki taksama vypisvaŭ «Našu Nivu». Ździviła toje, što Aleh dobra viedaŭ i lubiŭ razmaŭlać na biełaruskaj movie, chacia jaho maci była ruskaj nacyi. Ja navat ab hetym artykuł pasłała ŭ «NN» pad nazvaj «Nia tolki matčyna mova, ale i baćkava». My pasiabravali, jak kažuć, siemjami, dziakujučy «NN», jakuju i my, i Sierankovy vypisvajem da siońniašniaha dnia.

Sierankovy žyvuć ciapier u Homieli, i ŭ ichniaj siamji čaćviora dzietak – Česik, Kaciarynka i dvajniatki Janinka i Baženka. Minułym letam jany ŭsioj siamjoj pryjaždžali da mianie na hości ŭ Krupki. Viadoma ž, baćki vučać svaich dzietak razmaŭlać na biełaruskaj movie. Kali ja ich bačyła, to starejšy, Česik, užo niakiepska razmaŭlaje pa-biełarusku, Kaciarynka, joj tady było dva z pałovaj hady, užo na pytańnie baćki «Jakoje ŭ nas čaroŭnaje słova?» adkazvaje: «Čaroŭnaje słova – kali łaska». Maleńkija Janinka i Baženka, im było tady pa adnamu hodu i čatyry miesiacy, jašče tolki pačynali havaryć, ale ja ŭpeŭniena, što buduć dobra viedać movu našu.

Svaju ŭnučku Taisačku, jakoj tolki spoŭniłasia 3 hady, taksama vuču razmaŭlać na biełaruskaj movie i čytaju joj knižki biełaruskija.

Chaču jašče raskazać pra toje, jak ja praviniłasia pierad movaj našaj biełaruskaj. U 1962 h. pastupiła ŭ mienski medycynski instytut, nu, viadoma ž tolki pa-rasiejsku razmaŭlała. A tut prychodzić da studentaŭ-pieršakurśnikaŭ karespandentka «Čyrvonaj Źmieny» i razmaŭlaje z nami na biełaruskaj movie, dyk my joj taki «raznos» zrabili za heta. A ja dyk takoje skazała, što ciapier navat chočacca praź ziamlu pravalicca, kali ŭspomniu toj skaz: «Komu on nužien tiepieŕ, etot biełorusskij jazyk?» Tady ž ja navat hanaryłasia saboju za heta.

I tolki praz 30 hadoŭ ja pačała vyvučać biełaruskuju movu (trochi ŭžo viedaju), vyvučać historyju svajoj Biełarusi, tamu što jość u nas «Naša Niva».

Jašče raz vinšuju ź jubilejem i pasyłaju najsardečniejšyja pažadańni!

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0